girişimcilik

Köken olarak Latince ’de intane kökünden gelen girişim kavramı, İngilizce’de enter (giriş) ve pre (ilk) kelime köklerinden gelmekte ve entrepreneur yeni ilk kelime köklerinden entrepreneur yani ilk girişen, başlayan anlamına gelmektedir. ^[1]Korkmaz, S. (2000). Girişimcilik ve üniversite öğrencilerinin girişimcilik özelliklerinin <br> belirlenmesine yönelik bir araştırma. Hacettepe Üniversitesi İİBF Dergisi. Cilt <br> No.18, Sayı No.1, s.165

İnsanoğlu varlığından bu yana hayatını devam ettirmek, ihtiyaçları karşılamak için daima girişim faaliyetinde bulunmuştur. Bu sebeple girişim, girişimcilerin kar sağlamak için kurdukları ekonomik birimler olarak tanımlanmaktadır. Girişim kavramı, kâr elde etmek ya da çıkar sağlamak amacıyla, ücret karşılığında mal veya hizmet üretmek, ya da fonlar sağlamak üzere kurulan, hukuki ve finansal kişiliğe sahip, devamlı nitelikte bir örgüt” olarak tanımlanmaktadır. ^[2]Tutar, H. ve Küçük O. (2003). ‘Girişimcilik ve küçük işletme yöneticiliği Seçkin <br> Yayıncılık. Ankara

Ekonomik mal ve hizmetlerin üretilebilmesi için üretim faktörlerine ihtiyaç vardır. Üretim faktörleri, doğa, para, emek ve bunları birleştirip üretimi gerçekleştirecek girişimcidir. Bu bağlamda girişimciyi iş fikrini gerçekleştirebilmek için gerekli unsurları iyi koşullarda bir arada getiren ve bunu etkili bir şekilde kullanan kişi olarak nitelendirebiliriz. Girişimci, ihtiyaçlarını gidermek ve yaşam standartlarını iyileştirmek için ekonomik mal ve hizmetin üretilmesi amacıyla üretim faktörlerini bir araya getiren aynı zamanda fırsatları değerlendiren ve yeniliğe öncülük eden kişi olarak ifade edilebilir.

İktisatçılar ise girişimciyi, öngörüye sahip, plan ve program dahilinde girdilerin işlenme sürecine öncülük eden ve bunun sonunda kâr sağlayacak şekilde mal ve hizmetleri müşterilerin alımına hazır hale getirecek yetenek ve beceriye sahip yaratıcı birey olarak tanımlamaktadır. İktisat biliminin temelini atan ve iktisat biliminin babası olarak bilinen Adam Smith, girişimci kişi ile kapitalist kişiyi özdeşleştirmektedir. Daha sonraki dönem olan 19. yüzyılda ortaya çıkan neo-klasik akım ile girişimci bir iş yeri yöneticisi olduğunu ifade etmektedir. Dolayısıyla bu dönemde girişimci yönetici olarak maaş alan ancak meslek olarak ekonomide özel bir statüsü olmayan biri olarak düşünülmüştür.

bakınız: girişimci davranışı

bakınız: girişimcide olması gereken beceriler

bakınız: girişimcilik türleri