1tanım
drone sanal gerçeklik gözlüğü
Sanal Gerçeklik Gözlüğü'nün drone sürüşü için kullanılmasıyla, gözlüğün fpv gözlük olması durumu.
Daha iyi bir Türkiye mümkün!
Türkiye'nin girişimcilik ve inovasyon topluluğu·2018'den beri
Rastgele başlık
İnovasyon ve Girişimcilik Sözlüğü
inovanadolu Sözlük, içeriği kullanıcılar tarafından oluşturulan, inovasyon, girişimcilik, teknoloji vb. konularda başlıkların oluşturulduğu ve tanımlandığı, kategorisindeki en büyük Türkçe kaynaktır.
"drone" araması
Başlık henüz yok
Şu an "drone" başlığını sen açabilirsin
Bu başlık sözlükte birebir yok. İlk tanımı yazan sen ol; başlık senin imzanla açılır. Aşağıdaki benzer başlıklardan biri aradığın şeyse, tanımı oraya yaz.
Benzer başlıklar
1tanım
drone gözlüğü
FPV Gözlük
2tanım
3dr solo drone
3DR Solo, çoğu drone pilotunu tatmin edecek kadar gelişmiş bir quadcopter. Hollywood tarzı film çekimlerini birkaç düğmeye basarak yakalayabilirsiniz. Bu uçağın uyumu, bitişi, kalitesi ve yapısı inanı
1tanım
ihtar anti-drone sistemi
aselsan'ın küçük insansız hava araçlarına karşı geliştirdiği tespit ve önleme sistemi; 2010'ların sonundan itibaren kritik tesisler, havalimanları ve askeri üslerde kullanılıyor. radar, elektr
1tanım
dünya drone şampiyonası
Teknofest çatısı altında düzenlenen uluslararası drone yarışları; yüksek hızlı fpv yarış dronlarının pilotları parkur üzerinde saniyelerle yarışır. Fpv, first person view demektir: pilot gözlük üzerin
1tanım
dm002 drone
DIY (Kendin Yap) Drone'u. DM002 iki model halinde mevcuttur. Biri 5.8G kameralı, diğeri WiFi FPV kameralı. Her iki sürüm de siyah beyaz sürümde bulunabilir. Verici çok hantal ve bir oyuncağu andırıy
1tanım
uçmaya hazır drone
Ready to Fly
1tanım
tiny drone
25 gram ve altındaki ve 120mm ‘den küçük frameli dronelar için kullanılan terim. Bakınız: micro drone
1tanım
whoop drone
tiny drone
1tanım
micro drone
120-180 mm aralığındaki dronelara verilen isimdir.
Tanımlarda geçen
@adavapuru
· 30 gün önce
spacex'in iki kademeli, kısmen yeniden kullanılabilir orta sınıf fırlatıcısı; dünyada en çok uçan roket. 70 metre boy, 3,7 metre çap, ilk kademede dokuz merlin motoru (adı buradan), kerosen ve sıvı oksijen. alçak yörüngeye 22 ton (kademe atılırsa), 17 ton civarı (kademe geri alınırsa); jeostatiyoner yörüngeye transfer için 8 tona kadar.
ilk uçuş haziran 2010; 21 aralık 2015'te ilk kademe fırlatmadan sonra dik inişle karaya döndü; 30 mart 2017'de bir kademe ilk kez ikinci kez uçtu; 2018'den beri son sürüm block 5. kademeler karada ya da atlantik ve pasifik'teki drone gemilerde iniyor, burun konisi de ağla ya da denizden toplanıyor. tek bir kademe 20'nin üstünde uçuş yaptı; uçuş arası birkaç haftaya indi.
türkiye için türksat 5a (2021), türksat 5b (2021), imece uydusu (2023, paylaşımlı transporter-7 uçuşu), türksat 6a (2024) ve alper gezeravcı'nın axiom mission 3 uçuşu falcon 9 ile yapıldı. yeniden kullanılabilir roket ekonomisinin kanıtı; starlink takımyıldızı bu roket olmadan kurulamazdı. sonraki adım starship.
devamını oku →
ilk uçuş haziran 2010; 21 aralık 2015'te ilk kademe fırlatmadan sonra dik inişle karaya döndü; 30 mart 2017'de bir kademe ilk kez ikinci kez uçtu; 2018'den beri son sürüm block 5. kademeler karada ya da atlantik ve pasifik'teki drone gemilerde iniyor, burun konisi de ağla ya da denizden toplanıyor. tek bir kademe 20'nin üstünde uçuş yaptı; uçuş arası birkaç haftaya indi.
türkiye için türksat 5a (2021), türksat 5b (2021), imece uydusu (2023, paylaşımlı transporter-7 uçuşu), türksat 6a (2024) ve alper gezeravcı'nın axiom mission 3 uçuşu falcon 9 ile yapıldı. yeniden kullanılabilir roket ekonomisinin kanıtı; starlink takımyıldızı bu roket olmadan kurulamazdı. sonraki adım starship.
@turkishpower
· 21 gün önce
roketsan'ın yönlendirilmiş enerji silah sistemi; 2019'da tanıtıldı. lazer ve elektromanyetik karıştırıcıyı birleştirerek mini ihaları ve el yapımı patlayıcıları etkisiz hale getiriyor; araç üzerinde mobil sistem.
radar ve elektro-optik sensörle hedef tespit edilir, elektromanyetik sistem ihanın kontrolünü bozar, yüksek güçlü lazer hedefi yakarak düşürür. mühimmat maliyeti neredeyse sıfır; her atış yalnızca elektrik.
kısacası ucuz ihaların yarattığı asimetri (birkaç bin dolarlık drone'a yüz binlerce dolarlık füze) lazer ile tersine dönüyor; yönlendirilmiş enerji silahları bu yüzden hava savunmanın geleceği sayılıyor. alka türkiye'nin sahaya çıkan ilk lazer silahı; ihtar anti-drone sistemi ile birlikte anti-drone katmanının parçası.
devamını oku →
radar ve elektro-optik sensörle hedef tespit edilir, elektromanyetik sistem ihanın kontrolünü bozar, yüksek güçlü lazer hedefi yakarak düşürür. mühimmat maliyeti neredeyse sıfır; her atış yalnızca elektrik.
kısacası ucuz ihaların yarattığı asimetri (birkaç bin dolarlık drone'a yüz binlerce dolarlık füze) lazer ile tersine dönüyor; yönlendirilmiş enerji silahları bu yüzden hava savunmanın geleceği sayılıyor. alka türkiye'nin sahaya çıkan ilk lazer silahı; ihtar anti-drone sistemi ile birlikte anti-drone katmanının parçası.
@turkishpower
· 19 gün önce
electronic attack (ea). elektronik harp'in saldırı ayağı: düşman radar ve haberleşmesini karıştırma, aldatma (sahte hedef üretme) ya da yüksek güçlü elektromanyetik enerjiyle bozma. hava savunma radarını bastırıp uçaklara koridor açmak klasik örneği.
türkiye'de aselsan koral elektronik harp sistemi kara konuşlu radar karıştırıcı, ares-2n elektronik harp sistemi gemi karıştırıcısı, uçak kendini koruma podları, ihtar anti-drone sistemi ve alka lazer silah sistemi'nin rf karıştırıcıları, ihalar için ea podları. gnss karıştırma ve aldatma da elektronik taarruzun navigasyon cephesi.
karşı tarafta frekans atlama, düşük tespit edilebilir dalga formları ve aesa radar'ın hüzme çevikliği elektronik korumayı oluşturur; taarruz ile koruma arasındaki yarış radar teknolojisini sürükleyen güçlerden.
devamını oku →
türkiye'de aselsan koral elektronik harp sistemi kara konuşlu radar karıştırıcı, ares-2n elektronik harp sistemi gemi karıştırıcısı, uçak kendini koruma podları, ihtar anti-drone sistemi ve alka lazer silah sistemi'nin rf karıştırıcıları, ihalar için ea podları. gnss karıştırma ve aldatma da elektronik taarruzun navigasyon cephesi.
karşı tarafta frekans atlama, düşük tespit edilebilir dalga formları ve aesa radar'ın hüzme çevikliği elektronik korumayı oluşturur; taarruz ile koruma arasındaki yarış radar teknolojisini sürükleyen güçlerden.
@turkishpower
· 19 gün önce
dolanan mühimmat. hedef bölgesinin üzerinde bir süre uçup hedef bulunca dalış yapan ve kendini feda eden mühimmat; türkçede kamikaze iha olarak da anılır. iha ile güdümlü mühimmatın melezi; operatör görüntüyü izler ve vuruş kararını verir, gerekirse görevi iptal eder.
örnek olarak kargu ve alpagu türk örnekleri, israil harop ve hero serisi, abd switchblade, iran shahed-136 (uzun menzilli sınıf). ukrayna savaşında iki taraf da binlerce adet kullandı; ucuz gövde ve ticari elektronikle kitlesel üretim mümkün.
sınıflarına bakınca piyade sınıfı (sırt çantası, birkaç kilometre), taktik sınıf (araçtan fırlatılan, onlarca kilometre), stratejik sınıf (yüzlerce kilometre, şahed benzeri). hava savunmada korkut hava savunma sistemi, alka lazer silah sistemi ve ihtar anti-drone sistemi bu tehdide cevap.
devamını oku →
örnek olarak kargu ve alpagu türk örnekleri, israil harop ve hero serisi, abd switchblade, iran shahed-136 (uzun menzilli sınıf). ukrayna savaşında iki taraf da binlerce adet kullandı; ucuz gövde ve ticari elektronikle kitlesel üretim mümkün.
sınıflarına bakınca piyade sınıfı (sırt çantası, birkaç kilometre), taktik sınıf (araçtan fırlatılan, onlarca kilometre), stratejik sınıf (yüzlerce kilometre, şahed benzeri). hava savunmada korkut hava savunma sistemi, alka lazer silah sistemi ve ihtar anti-drone sistemi bu tehdide cevap.
@turkishpower
· 19 gün önce
silahlı insansız hava aracı. keşif ihasına mühimmat entegre edilmiş platform; türkiye'de bu kısaltma 2016'dan itibaren bayraktar tb2'nin silahlı görevleriyle yaygınlaştı. mam-l mühimmatı, cirit füzesi ve daha büyük mühimmatlar taşır.
türk siha ailesine bakınca bayraktar tb2, bayraktar akıncı, bayraktar tb3, anka insansız hava aracı silahlı sürümü, aksungur, karayel iha silahlı sürümü; bayraktar kızılelma ve anka-3 ise muharip insansız uçak sınıfına geçiş.
etkisine gelince, libya, suriye, karabağ ve ukrayna'da sihaların sonuçları, düşük maliyetli hava gücü kavramını dünyaya kabul ettirdi ve türk savunma sanayii ihracatı'nın simgesi oldu. hava savunma tarafında korkut hava savunma sistemi ve ihtar anti-drone sistemi gibi karşı sistemler aynı hızla gelişti.
devamını oku →
türk siha ailesine bakınca bayraktar tb2, bayraktar akıncı, bayraktar tb3, anka insansız hava aracı silahlı sürümü, aksungur, karayel iha silahlı sürümü; bayraktar kızılelma ve anka-3 ise muharip insansız uçak sınıfına geçiş.
etkisine gelince, libya, suriye, karabağ ve ukrayna'da sihaların sonuçları, düşük maliyetli hava gücü kavramını dünyaya kabul ettirdi ve türk savunma sanayii ihracatı'nın simgesi oldu. hava savunma tarafında korkut hava savunma sistemi ve ihtar anti-drone sistemi gibi karşı sistemler aynı hızla gelişti.
@turkishpower
· 20 gün önce
görünür ışık ve kızılötesi bandında görüntü alan, hedefi bulan ve işaretleyen sistemlerin genel adı; kamera, termal kamera, lazer mesafe ölçer, lazer işaretleyici ve stabilize gövdeyi birleştirir. radarın "göremediğini" gösterir: hedefin ne olduğunu tanımlar.
türkiye'de ürün ailesine bakınca aselflir-300 (hava platformları), aselpod hedefleme podu (savaş uçağı), gemi elektro-optik direkleri, tank ve zırhlı araç dürbünleri, ihtar anti-drone sistemi kameraları, gece görüş sistemi cihazları. aselsan ana üretici, transvaro ve esen sistem özel sektör.
asıl önemi ihanın değeri büyük ölçüde altındaki elektro-optik küreye bağlı; bu sistemler ithal olduğunda hem maliyet hem ihracat izni sorunu yaratıyordu. türkiye'nin savunma sanayii ihracatı içinde elektro-optik, kendi başına ihracat kalemi haline geldi.
devamını oku →
türkiye'de ürün ailesine bakınca aselflir-300 (hava platformları), aselpod hedefleme podu (savaş uçağı), gemi elektro-optik direkleri, tank ve zırhlı araç dürbünleri, ihtar anti-drone sistemi kameraları, gece görüş sistemi cihazları. aselsan ana üretici, transvaro ve esen sistem özel sektör.
asıl önemi ihanın değeri büyük ölçüde altındaki elektro-optik küreye bağlı; bu sistemler ithal olduğunda hem maliyet hem ihracat izni sorunu yaratıyordu. türkiye'nin savunma sanayii ihracatı içinde elektro-optik, kendi başına ihracat kalemi haline geldi.
@turkishpower
· 24 gün önce
hedefin üzerinde dolanıp uygun anda üzerine dalarak patlayan insansız hava aracı; loitering munition (dolanan mühimmat) olarak da anılır. keşif ihası ile güdümlü mühimmat arasında bir sınıf: hedefi kendisi bulur, operatör onaylar, araç kendini feda eder.
örnek olarak türkiye'de kargu ve alpagu (stm savunma teknolojileri), dünyada israil harop, abd switchblade, iran shahed serisi. ukrayna savaşı bu sınıfı kitlesel hale getirdi; ucuz gövde, ticari kamera ve basit güdümle üretilebiliyor.
ayrımı yapmak gerekirse, seyir füzesi önceden belirlenmiş hedefe gider, kamikaze iha bölgede bekleyip hedefi seçer; fiyatı füzeden çok daha düşük. savunma tarafında ihtar anti-drone sistemi, alka lazer silah sistemi ve korkut hava savunma sistemi bu tehdide karşı geliştirildi.
devamını oku →
örnek olarak türkiye'de kargu ve alpagu (stm savunma teknolojileri), dünyada israil harop, abd switchblade, iran shahed serisi. ukrayna savaşı bu sınıfı kitlesel hale getirdi; ucuz gövde, ticari kamera ve basit güdümle üretilebiliyor.
ayrımı yapmak gerekirse, seyir füzesi önceden belirlenmiş hedefe gider, kamikaze iha bölgede bekleyip hedefi seçer; fiyatı füzeden çok daha düşük. savunma tarafında ihtar anti-drone sistemi, alka lazer silah sistemi ve korkut hava savunma sistemi bu tehdide karşı geliştirildi.
@noway
· 68 gün önce
Teknofest'in tarımsal inovasyon kategorisi; otonom traktörden akıllı sulamaya, drone ile ilaçlamadan sensörlü sera yönetimine uzanan projelerin sahnesi. Türkiye gerçeğiyle doğrudan konuşur: su kısıtı, girdi maliyeti ve genç nüfusun tarımdan kopuşu, teknolojiyle cevaplanmaya çalışılan sorunlardır. Projeler saha uygulanabilirliğiyle puanlanır; laboratuvarda kalan parlak fikir, tarlada çalışan mütevazı çözüme yenilir.
Kategori ayrıca tarım ile otonom sistemler dünyasını evlendirir; görüntü işlemeyle yabani ot tanıyan robotlar ve sürü halinde tarama yapan dronlar, savunma yarışmalarındaki yetkinliklerin sivil karşılığıdır.
devamını oku →
Kategori ayrıca tarım ile otonom sistemler dünyasını evlendirir; görüntü işlemeyle yabani ot tanıyan robotlar ve sürü halinde tarama yapan dronlar, savunma yarışmalarındaki yetkinliklerin sivil karşılığıdır.
@titus
· 1866 gün önce
16 yaşında drone tasarlayan ödüllü teknik girişimci.
@marul
· 2600 gün önce
İnsansız Hava Araçlarının (İHA) kullanımı; veri toplama ve değerlendirme bileşenlerinin teknolojik gelişmeler doğrultusunda maliyetlerin azalması ve kullanılabilirliğinin artışı dolayısıyla sivil anlamda oldukça yaygınlaşmıştır. İnsansız hava araçları ile ormancılık alanında otomatik ağaç tespiti, arkeolojik dokümantasyon, heyelan karakterizasyonu modellenmesi, sayısal yüzey ve arazi modeli doğruluğunun araştırılması, ortofoto haritaların doğruluk analizi gibi birçok alanda çalışmalar gerçekleştirilmiştir.
Sayısal arazi modeli (SAM), zeminin sürekli yüzeyinin, rastgele bir koordinat alanında bilinen X, Y, Z koordinatlarına sahip çok sayıda seçilmiş nokta ile istatistiksel bir temsilidir. Sayısal arazi modeli, yükseklik kavramı yanında diğer coğrafi unsurları ve nehirler, sırt çizgileri, kırılma çizgileri vb. doğal özellikleri de modele dahil etmeye çalışır. Ulaşım sistemlerinde, projelendirme ve uygulama aşamalarında, güzergâh tespiti, hacim ve maliyet hesapları gibi uygulamalarda sayısal arazi modeline ihtiyaç duyulmaktadır. Bu nedenle SAM doğruluğu oluşturulmasında kullanılan yöntem ve teknikler karayolu projelerinde önem taşımaktadır.
İnsansız hava araçları teorisi oldukça eski olmakla birlikte antik çağa kadar dayanmaktadır. Modern zamanlarda, insanlı havacılık 1700'lü yılların sonlarında ortaya çıkmıştır, daha ağır hava makinelerinin gökyüzüne çıkışı bir yüzyıl daha almıştır. Uçağın gelişinden hemen sonra İnsansız Hava Araçları takip etmektedir ve 1. Dünya Savaşı (1916) zamanı ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte, "uçan makineler" in inşası fikri ilk kez yaklaşık 2.500 yıl önce, antik Yunanistan ve Çin'de tasarlanmıştır. Pisagor, Archimedes ve diğerleri, çeşitli uygulamalar için otonom mekanizmaların kullanımını incelemiştir. Bilinen ilk özerk uçan makine, Güney İtalya'daki Tarantas ya da Tarentum şehrinden Archytas'a aittir. Archytas M.Ö. 425 yılında "güvercin" olarak adlandırdığı mekanik bir kuş inşa etmiştir. M.Ö. 400'de Antik Dünya'nın farklı bir bölümünde Çin’de aynı dönemde, dikey uçuş fikri ilk kez Çince olarak belgelenmiştir.
Yıllar geçtikçe, Çinliler sıcak hava balonları, roketler ya da uçurtmalar gibi diğer uçan makinalarla denemeler yaptı. Bu makinelerin bazıları eğlence için kullanılmış olmasına rağmen bazı uygulamaların askeri nitelik taşıdığı dikkati çekmektedir. Aslında M.Ö. 450 civarında keşif için kullanılan "ahşap bir şahin" in ve Ming hanedanında düşman mevzilerini bombalamak için kullanılan karga biçiminde bir uçurtmanın tarihi kayıtları vardır.
Birkaç yüzyıl sonra, Leonardo Da Vinci, havadan vida veya hava jiroskopu diye adlandırılan havada uçabilen bir uçak tasarladı. Beş metrelik bir çapa sahipti ve amaç şaftın dönüşünü sağlamaktı ve yeterli güç uygulandığında makine dönüp ve uçabiliyordu. Bu makine bazı uzmanlar tarafından bugünün helikopteri Hiller Aviation Museum (2004) 'un atası olarak değerlendirilmektedir. Da Vinci, 1508'de, bir kablo boyunca inerken kanatlarını çift krank mekanizması ile sallayacak bir mekanik kuş geliştirdi.
Yaygın olarak kabul edilen ilk insanlı uçuş, Montgolfier kardeşler tarafından tasarlanan sıcak hava balonu kullanılarak 1783'te gerçekleşmiştir. Kısa süre sonra İngiltere'de de benzer girişimler yaşanmıştır, 1860'larda ilk helikopterlere ve daha sonra sabit uçan uçaklara kadar, birkaç yıl balonla insanlı uçuşlar egemendir.
1860 ile 1909 yılları arasında birçok uçan makine dizayn edildi. Başlangıçta o sırada kullanılan buharla çalışan motorların kısıtlamaları nedeniyle dikey kalkış ve iniş uçaklarına odaklanıyordu. Motorların güç ağırlık oranı geliştirildikçe, bu ilk makineler bugün kullanılan helikopter ve uçak tasarımlarına dönüştürülmüştür.
İnsansız hava araçlarının modern atalarının gelişimine 1.Dünya Savaşı sıralarında başlandı. I. Dünya Savaşı sırasında torpidonun uçan, eşdeğerini yapmak üzere çeşitli girişimlerde bulunuldu. Bunlardan ilki Archibald Montgomery Low’un 1914 yılında geliştirmeye başladığı Aerial Target yani Uçan Hedef füzesidir. TeleVista adını verdiği televizyon tasarımıyla da tanınan Low aslında “radyo güdümlü sistemlerin babası” olarak anılan İngiliz bir araştırmacıydı. Aerial Target 1917 yılında yaptığı test uçuşunda birçok ilk gibi başarısız oldu ve iniş sırasında yere çakıldı.
1916 yılında Elmer Sperry ve Dr. Peter Cooper Hewitt tarafından ‘’Hewitt-Sperry Otomatik Uçağı’’ tasarlandı. Bu uçaklarda Sperry’nin geliştirdiği jiroskopik cihazlarla stabil uçuş sağlanmış ve radyo kontrolü uygulamasıyla ilk otomatik pilot oluşturulmuştur.
Bir başka uçan torpido projesi, ABD Donanması tarafından geliştirilen aerial torpedo'ydu. Aynı zamanda ABD Ordusu Hava Kuvvetleri, Charles Kettering'in ‘’liberty eagle aerial torpedo (Kettering Bug)’’ya sponsor oldu.
Geliştirilen bu araçlarla istenilen hedefi tutturmak her zaman o kadar kolay değildi. Bu yüzden bir deniz eğitim uçağı olan N 9’a, radyo frekanslı uzaktan kontrol ekipmanı eklendi ve N-9 pilotsuz başarılı bir uçuş yaptı. Ancak N-9 inişi sırasında başarılı olamayınca uçan torpido çalışmalarına ara verilerek tamamen uzaktan kontrol edilebilen hedef uçaklarına yoğunlaşıldı. İngilizler tarafından Fairey deniz uçağının uyarlanmasıyla geliştirilen fairey queen’i, yine bir kraliçe olan queen bee’ler izledi. Uçan torpido hayali Almanya’da, V1 olarak tanınan vergeltungswaffen-1 seyir füzeleri ile yeniden canlandı. Bu füze jet itki sistemi olan ilk füzedir.
Nisan 1923'te Deniz Kuvvetleri Araştırma Laboratuvarı, bir F-5L uçağının radyo kontrolü için kullanılan ekipmanın 10 mil kadar menzili olduğunu ve iniş ve kalkış sırasında bir uçakta radyo kontrolünün mümkün olduğuna inandığını duyurdu. Testler devam etti ve 15 Eylül 1924'te otomatik dengeleme ve radyo kontrol sistemlerinin kusursuz çalıştığı iki test uçuşu yapıldı.
II. Dünya Savaşı sonrasında bugün bilinen adıyla Northrop Grumman firması, Falconer adı verilen hedef uçaklarını geliştirdi ve uzunca bir süre üretti. 1950’lerdeki diğer önemli bir gelişme radarları şaşırtmak için kullanılan sahte hedef sistemleridir. İzleyen yıllarda hedef uçaklarının uçuş mesafesi artırılmaya çalışıldı.
Hedef uçaklarının casus olarak göreve başlamaları ise 1960’lardır. Üzerinde kamera bulunan hedef uçakları, yerdeki bir kontrol istasyonundan veya insanlı bir başka uçaktan kontrol ediliyordu. Bu insansız casusların hem tespiti zordu, hem de ele geçmeleri durumunda bir pilotun yakalanmasından daha az diplomatik probleme sebep oluyorlardı.
1970’lerde soğuk savaşın da etkisiyle İHA’lar daha kritik görevler almaya ve dolayısıyla da karmaşıklaşmaya başladı. Kısa mesafe kullanım için tasarlanan Lockheed Aquila bunlardan biriydi(Şekil 2.8). Aquila’nın otomatik pilotla uçması, düşman birliklerini üzerindeki sensörlerle tespit etmesi, üsse gerçek zamanlı görüntü aktarması ve tüm bunları Sovyet güçlerine yakalanmadan yapması gerekiyordu. Ne var ki araç üzerinde bulunması gereken sistemler aşırı güç çeken, ağır ve büyük sistemlerdi.
Lightning Bug olarak bilinen ryan model 147, muhtemelen UAV uçaklarının bugünkü tanımına dayanabilen ilk insansız uçaktı.
Bu arada ABD Donanması, gyrodine company'den qh-50 dash adlı bir helikopter drone edindi. Bu tasarım daha küçük gemilerden fırlatılabileceği için tercih edildi. Ana misyonu deniz üstünden torpido fırlatmaktı; bununla birlikte, gözetim, kargo taşımacılığı ve diğer uygulamalar için de kullanılmıştır.
1980'lerin popüler Pioneer'inde ya da Fransız yapımı sperwer'de keşif uçağı mirası kolayca tespit edilebiliyor olsada, RQ-4 Global Hawk gibi daha büyük, daha yetenekli ve daha dayanıklı sistemlere yönelme gereği duyulmuştur. Çoklu rol alabilen MQ-9 Reaper gibi, keşif yanında su operasyonları için kullanılan Neptune gibi sistemler de mevcuttur
Son yıllarda, birkaç gün uçabilen uzun süre dayanıklı İHA’lara duyulan ilgi artmaktadır. Örneğin NASA, Helios, Altair ve Ikhana UAV'lerini öncelikli olarak Yer Bilimleri misyonları için kullanmaktadır.
Küçük İHA’lar özellikle de sivil pazara giriş noktası olarak düşünülmeye başladığından beri büyük ilgi gördü. Bunun nedeni, çok yönlü, taşınabilir ve bakımı kolay olması; bazı uygulamalarda büyük İHA’lar gibi daha küçük bir ölçekte ve daha düşük maliyetle kullanılabilmeleridir.
devamını oku →
Sayısal arazi modeli (SAM), zeminin sürekli yüzeyinin, rastgele bir koordinat alanında bilinen X, Y, Z koordinatlarına sahip çok sayıda seçilmiş nokta ile istatistiksel bir temsilidir. Sayısal arazi modeli, yükseklik kavramı yanında diğer coğrafi unsurları ve nehirler, sırt çizgileri, kırılma çizgileri vb. doğal özellikleri de modele dahil etmeye çalışır. Ulaşım sistemlerinde, projelendirme ve uygulama aşamalarında, güzergâh tespiti, hacim ve maliyet hesapları gibi uygulamalarda sayısal arazi modeline ihtiyaç duyulmaktadır. Bu nedenle SAM doğruluğu oluşturulmasında kullanılan yöntem ve teknikler karayolu projelerinde önem taşımaktadır.
İnsansız hava araçları teorisi oldukça eski olmakla birlikte antik çağa kadar dayanmaktadır. Modern zamanlarda, insanlı havacılık 1700'lü yılların sonlarında ortaya çıkmıştır, daha ağır hava makinelerinin gökyüzüne çıkışı bir yüzyıl daha almıştır. Uçağın gelişinden hemen sonra İnsansız Hava Araçları takip etmektedir ve 1. Dünya Savaşı (1916) zamanı ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte, "uçan makineler" in inşası fikri ilk kez yaklaşık 2.500 yıl önce, antik Yunanistan ve Çin'de tasarlanmıştır. Pisagor, Archimedes ve diğerleri, çeşitli uygulamalar için otonom mekanizmaların kullanımını incelemiştir. Bilinen ilk özerk uçan makine, Güney İtalya'daki Tarantas ya da Tarentum şehrinden Archytas'a aittir. Archytas M.Ö. 425 yılında "güvercin" olarak adlandırdığı mekanik bir kuş inşa etmiştir. M.Ö. 400'de Antik Dünya'nın farklı bir bölümünde Çin’de aynı dönemde, dikey uçuş fikri ilk kez Çince olarak belgelenmiştir.
Yıllar geçtikçe, Çinliler sıcak hava balonları, roketler ya da uçurtmalar gibi diğer uçan makinalarla denemeler yaptı. Bu makinelerin bazıları eğlence için kullanılmış olmasına rağmen bazı uygulamaların askeri nitelik taşıdığı dikkati çekmektedir. Aslında M.Ö. 450 civarında keşif için kullanılan "ahşap bir şahin" in ve Ming hanedanında düşman mevzilerini bombalamak için kullanılan karga biçiminde bir uçurtmanın tarihi kayıtları vardır.
Birkaç yüzyıl sonra, Leonardo Da Vinci, havadan vida veya hava jiroskopu diye adlandırılan havada uçabilen bir uçak tasarladı. Beş metrelik bir çapa sahipti ve amaç şaftın dönüşünü sağlamaktı ve yeterli güç uygulandığında makine dönüp ve uçabiliyordu. Bu makine bazı uzmanlar tarafından bugünün helikopteri Hiller Aviation Museum (2004) 'un atası olarak değerlendirilmektedir. Da Vinci, 1508'de, bir kablo boyunca inerken kanatlarını çift krank mekanizması ile sallayacak bir mekanik kuş geliştirdi.
Yaygın olarak kabul edilen ilk insanlı uçuş, Montgolfier kardeşler tarafından tasarlanan sıcak hava balonu kullanılarak 1783'te gerçekleşmiştir. Kısa süre sonra İngiltere'de de benzer girişimler yaşanmıştır, 1860'larda ilk helikopterlere ve daha sonra sabit uçan uçaklara kadar, birkaç yıl balonla insanlı uçuşlar egemendir.
1860 ile 1909 yılları arasında birçok uçan makine dizayn edildi. Başlangıçta o sırada kullanılan buharla çalışan motorların kısıtlamaları nedeniyle dikey kalkış ve iniş uçaklarına odaklanıyordu. Motorların güç ağırlık oranı geliştirildikçe, bu ilk makineler bugün kullanılan helikopter ve uçak tasarımlarına dönüştürülmüştür.
İnsansız hava araçlarının modern atalarının gelişimine 1.Dünya Savaşı sıralarında başlandı. I. Dünya Savaşı sırasında torpidonun uçan, eşdeğerini yapmak üzere çeşitli girişimlerde bulunuldu. Bunlardan ilki Archibald Montgomery Low’un 1914 yılında geliştirmeye başladığı Aerial Target yani Uçan Hedef füzesidir. TeleVista adını verdiği televizyon tasarımıyla da tanınan Low aslında “radyo güdümlü sistemlerin babası” olarak anılan İngiliz bir araştırmacıydı. Aerial Target 1917 yılında yaptığı test uçuşunda birçok ilk gibi başarısız oldu ve iniş sırasında yere çakıldı.
1916 yılında Elmer Sperry ve Dr. Peter Cooper Hewitt tarafından ‘’Hewitt-Sperry Otomatik Uçağı’’ tasarlandı. Bu uçaklarda Sperry’nin geliştirdiği jiroskopik cihazlarla stabil uçuş sağlanmış ve radyo kontrolü uygulamasıyla ilk otomatik pilot oluşturulmuştur.
Bir başka uçan torpido projesi, ABD Donanması tarafından geliştirilen aerial torpedo'ydu. Aynı zamanda ABD Ordusu Hava Kuvvetleri, Charles Kettering'in ‘’liberty eagle aerial torpedo (Kettering Bug)’’ya sponsor oldu.
Geliştirilen bu araçlarla istenilen hedefi tutturmak her zaman o kadar kolay değildi. Bu yüzden bir deniz eğitim uçağı olan N 9’a, radyo frekanslı uzaktan kontrol ekipmanı eklendi ve N-9 pilotsuz başarılı bir uçuş yaptı. Ancak N-9 inişi sırasında başarılı olamayınca uçan torpido çalışmalarına ara verilerek tamamen uzaktan kontrol edilebilen hedef uçaklarına yoğunlaşıldı. İngilizler tarafından Fairey deniz uçağının uyarlanmasıyla geliştirilen fairey queen’i, yine bir kraliçe olan queen bee’ler izledi. Uçan torpido hayali Almanya’da, V1 olarak tanınan vergeltungswaffen-1 seyir füzeleri ile yeniden canlandı. Bu füze jet itki sistemi olan ilk füzedir.
Nisan 1923'te Deniz Kuvvetleri Araştırma Laboratuvarı, bir F-5L uçağının radyo kontrolü için kullanılan ekipmanın 10 mil kadar menzili olduğunu ve iniş ve kalkış sırasında bir uçakta radyo kontrolünün mümkün olduğuna inandığını duyurdu. Testler devam etti ve 15 Eylül 1924'te otomatik dengeleme ve radyo kontrol sistemlerinin kusursuz çalıştığı iki test uçuşu yapıldı.
II. Dünya Savaşı sonrasında bugün bilinen adıyla Northrop Grumman firması, Falconer adı verilen hedef uçaklarını geliştirdi ve uzunca bir süre üretti. 1950’lerdeki diğer önemli bir gelişme radarları şaşırtmak için kullanılan sahte hedef sistemleridir. İzleyen yıllarda hedef uçaklarının uçuş mesafesi artırılmaya çalışıldı.
Hedef uçaklarının casus olarak göreve başlamaları ise 1960’lardır. Üzerinde kamera bulunan hedef uçakları, yerdeki bir kontrol istasyonundan veya insanlı bir başka uçaktan kontrol ediliyordu. Bu insansız casusların hem tespiti zordu, hem de ele geçmeleri durumunda bir pilotun yakalanmasından daha az diplomatik probleme sebep oluyorlardı.
1970’lerde soğuk savaşın da etkisiyle İHA’lar daha kritik görevler almaya ve dolayısıyla da karmaşıklaşmaya başladı. Kısa mesafe kullanım için tasarlanan Lockheed Aquila bunlardan biriydi(Şekil 2.8). Aquila’nın otomatik pilotla uçması, düşman birliklerini üzerindeki sensörlerle tespit etmesi, üsse gerçek zamanlı görüntü aktarması ve tüm bunları Sovyet güçlerine yakalanmadan yapması gerekiyordu. Ne var ki araç üzerinde bulunması gereken sistemler aşırı güç çeken, ağır ve büyük sistemlerdi.
Lightning Bug olarak bilinen ryan model 147, muhtemelen UAV uçaklarının bugünkü tanımına dayanabilen ilk insansız uçaktı.
Bu arada ABD Donanması, gyrodine company'den qh-50 dash adlı bir helikopter drone edindi. Bu tasarım daha küçük gemilerden fırlatılabileceği için tercih edildi. Ana misyonu deniz üstünden torpido fırlatmaktı; bununla birlikte, gözetim, kargo taşımacılığı ve diğer uygulamalar için de kullanılmıştır.
1980'lerin popüler Pioneer'inde ya da Fransız yapımı sperwer'de keşif uçağı mirası kolayca tespit edilebiliyor olsada, RQ-4 Global Hawk gibi daha büyük, daha yetenekli ve daha dayanıklı sistemlere yönelme gereği duyulmuştur. Çoklu rol alabilen MQ-9 Reaper gibi, keşif yanında su operasyonları için kullanılan Neptune gibi sistemler de mevcuttur
Son yıllarda, birkaç gün uçabilen uzun süre dayanıklı İHA’lara duyulan ilgi artmaktadır. Örneğin NASA, Helios, Altair ve Ikhana UAV'lerini öncelikli olarak Yer Bilimleri misyonları için kullanmaktadır.
Küçük İHA’lar özellikle de sivil pazara giriş noktası olarak düşünülmeye başladığından beri büyük ilgi gördü. Bunun nedeni, çok yönlü, taşınabilir ve bakımı kolay olması; bazı uygulamalarda büyük İHA’lar gibi daha küçük bir ölçekte ve daha düşük maliyetle kullanılabilmeleridir.