Türkiye'nin en büyük inovasyon ve girişimcilik bültenine katılın
Teşekkürler!
Türkiye'nin en kapsamlı girişimcilik ve inovasyon bültenine kaydolduğunuz için teşekkür ederiz.
Belirli aralıklarla e-posta kutunuza; girişimcilik, inovasyon, teknoloji, proje geliştirme ve üretim kültürüne dair rafine edilmiş içerikler göndereceğiz. Dilediğiniz zaman aboneliğinizi kolayca iptal edebilirsiniz.
Bültene kaydolmak güzel bir başlangıç. Peki, inovanadolu'nun bir parçası olmaya ne dersiniz?
inovanadolu.com'a şimdi üye olarak topluluklara katılabilir, projelerinizi görünür kılabilir, yeni insanlarla tanışabilir ve fikirlerinizi üretime dönüştürebileceğiniz araçlara erişebilirsiniz.
Bir sonraki versiyonunuzu ortaya çıkarmak ve üretim yolculuğunuza başlamak için sizi inovanadolu'ya bekliyoruz.
yapılacaklar listesi neden hep yarım kalıyor: görev yönetiminde taşıma kapasitesi
Yıllarca her sabah on beş maddelik listeler yazıp akşam yedisini ertesi güne taşıdım ve bu taşıma ritüeli motivasyonumu kemirdi, sonra sorunun disiplinimde değil listenin fiziğinde olduğunu anladım, insanın günlük taşıma kapasitesi diye bir şey var ve listeler bunu yok sayıyor. Değiştirdiğim ilk şey madde sayısı oldu, günde üç önemli iş kuralına geçtim, üçten fazlası planlama değil dilek listesi, kalan her şey ayrı bir belki havuzunda yaşıyor ve oradan terfi etmek zorunda. İkinci değişiklik görev boyutu, rapor yaz gibi maddeler aslında proje, listede görev kılığında dolaşıyor ve bitmediği için suçluluk üretiyor, artık listeye sadece tek oturuşta bitecek eylemler giriyor, raporun giriş bölümünü yaz gibi. Üçüncüsü takvimle nişanlanma, önemli işi listeye yazmak niyet, takvime saat olarak yazmak randevu, randevusu olmayan iş günün akışında hep sıra kaybediyor, ben sabah bloğumu en önemli işe nikahladım ve o saatte toplantı kabul etmiyorum. Dördüncüsü akşam kapanışı, günün sonunda beş dakika yarını kurmak sabahın karar yorgunluğunu sıfırlıyor, güne liste yazarak değil listeyi uygulayarak başlıyorum artık. Verimlilik daha çok iş sığdırmak değilmiş, taşıyabileceğin kadarını seçip gerisini vicdan azabı olmadan bekletmekmiş.