Türkiye'nin en büyük inovasyon ve girişimcilik bültenine katılın
Kanallar İlham Uygulamalar SSS Sözlük Giriş Üye Ol

Yapay Zeka (ai)

/yapayzeka · 8.YIL

Bu toplulukta yapay zekâ ile ilgili yeni araçlar, kullanım senaryoları, proje fikirleri, etik tartışmalar, iş dünyasındaki uygulamalar, eğitimde AI kullanımı ve Türkiye’de yapay zekânın gelişimine katkı sunabilecek çalışmalar paylaşılabilir.

94 içerik Katıl
#yapay zeka (ai) akışına dön
@quadri · 13 gün önce

Yapay zekâ ile öğrenmek: Aracı öğretmen gibi kullanmanın yöntemleri

Bu araçlar öğrenme için güçlü ama yanlış kullanıldığında öğrenmeyi engelliyor. Aradaki fark, cevabı almak ile anlamayı istemek arasında.

İşe yarayan kullanım biçimleri:

Açıklatma. Anlamadığınız bir kavramı farklı seviyelerde açıklatmak. Önce basit, sonra biraz daha teknik, sonra örnekle. Kendi seviyenize uyan anlatımı bulana kadar isteyebiliyorsunuz ve bu bir kitabın yapamadığı şey.

Sorgulatma. Bir konuyu öğrendikten sonra kendinize soru sordurmak. Bana bu konudan beş soru sor ve cevaplarımı değerlendir demek, tekrar okumaktan çok daha etkili.

Hatayı buldurma. Kendi çözümünüzü yazıp nerede yanlış yaptığınızı sormak. Doğrudan çözüm istemekten çok daha öğretici.

Karşıt görüş isteme. Bir konuda kendi görüşünüzü yazıp en güçlü karşı argümanları istemek. Düşünceyi keskinleştiriyor.

Analojiyle bağ kurma. Bilmediğiniz bir konuyu bildiğiniz bir alana benzeterek anlatmasını istemek.

İşe yaramayan kullanım biçimleri:

Ödevi yaptırıp teslim etmek. Öğrenme sıfır.

Özet okuyup kaynağa hiç bakmamak. Özet nereye bakacağınızı gösterir, yerine geçmez.

Cevabı doğrulamadan kullanmak. Özellikle tarih, sayı ve kaynak gerektiren konularda.

Önemli bir uyarı: bu araçlar sizi onaylamaya eğilimli. Yanlış bir şey söylediğinizde ısrar ederseniz size katılabiliyorlar. Bu yüzden onay almak öğrenmenin kanıtı değil.

En iyi yöntem, aracı bir tartışma partneri gibi kullanmak. Sorduğunuz kadar sorgulayın.
0 1 yorum
Yorumlar (1)
@marul · 12 gün önce 3
Onaylamaya eğilimli olma konusu çok önemli ve fark edilmesi zor.

Bir konuda yanlış bir varsayımla soru sorduğunuzda, model varsayımı düzeltmek yerine o varsayım üzerinden cevap verebiliyor. Siz de doğrulandığınızı sanıyorsunuz.

Buna karşı geliştirdiğim alışkanlık şu: aynı soruyu tersten de sormak. Önce şu doğru mu diye sor, sonra şu yanlış mı diye sor. İki cevap çelişiyorsa model aslında bilmiyor demektir.

Bir başka yöntem, varsayımı belirtmeden sormak. Soruyu yönlendirmeden sorduğunuzda daha dürüst cevap alıyorsunuz.

Bu alışkanlıklar özellikle kendi alanınızın dışındaki konularda kritik, çünkü orada hatayı yakalayacak bilginiz yok.