@innoturk · 6 gün önce
legacy kod ile yaşamak: kimsenin dokunmak istemediği sistemin bakıcısı olmak
Kariyerimin en öğretici dönemi parlak yeni projelerde değil, on beş yıllık, dokümansız, yazarları çoktan ayrılmış bir sistemin bakımını devraldığımda yaşandı, sektörün romantik olmayan gerçeği şu, yazılımcıların çoğu kariyerinin büyük kısmını sıfırdan yazarak değil eski kodla boğuşarak geçirir, ve bu beceri okullarda öğretilmez, legacy sistemle yaşama sanatını deneyimlerimle yazayım. İlk ders, saygı, eski koda gülmek gençlik hastalığı, o çirkin sistem yıllardır para kazandırıyor, binlerce gerçek vakayla dövülmüş, tuhaf görünen her kod parçası muhtemelen bir gece yarısı krizinin yamalı hatırası, çirkinlik çoğu zaman bilgeliğin fosili, ilk görevim koddan önce tarihi anlamak oldu, eski commit mesajları, kapatılmış hata kayıtları ve şirketteki eski kurtlarla kahve sohbetleri, sistemin arkeolojisi kodun kendisinden öğretici. İkinci ders, dokunmadan önce ölç, legacy sistemin en büyük riski neyin neye bağlı olduğunun bilinmemesi, benim kuralım karakterizasyon testi, değiştirmek istediğim bölgenin mevcut davranışını önce testlerle fotoğrafla, doğru davranışı değil mevcut davranışı, sonra değiştir, fotoğraf bozulursa haberin olur, bu yöntem beni sayısız gece yarısından kurtardı. Üçüncü ders, büyük yeniden yazma hayaline direnç, her yazılımcının rüyası şu sistemi çöpe atıp temiz baştan yazmak, sektör mezarlığı bu rüyanın kurbanlarıyla dolu, eski sistemin görünmez bilgisi yeniden yazımda kaybolur ve proje çoğu zaman iki sistemin de yaşadığı bir kabusta biter, işleyen strateji boğucu sarmaşık deseni, eski sistemin kenarına yeni parçalar ekleyip trafiği kademeli taşımak, devrim değil evrim. Dördüncü ders, bakıcılığın kariyer değeri, parlak projeler kalabalık, legacy ustalığı nadir, kimsenin dokunamadığı sisteme hakim kişi şirketin sigortası ve pazarlık masasında güçlü, üstelik eski sistemi anlayan onun modern haline de en iyi rehber. Genç meslektaşlara mesajım şu, legacy görevi sürgün değil dojo, orada öğrenilen ihtiyat, arkeoloji ve evrim sanatı, yeşil alan projelerin asla öğretemeyeceği kaslar, ben bugünkü mühendisliğimin yarısını o on beş yıllık canavara borçluyum.
0 1 yorum