Risk dosyasını tasarımdan sonra yazmak bize üç aya mal oldu
Risk yönetimi dosyası, ürünün nasıl tasarlandığının arkasından yazılan bir rapor değil. Tasarım kararlarının neden öyle verildiğini gösteren bir iz. Siz bir tehlikeyi tespit ediyorsunuz, bunun için bir önlem alıyorsunuz, o önlem bir tasarım gereksinimine dönüşüyor, o gereksinim de test ediliyor. Zincir böyle. Bizim ekipte zincir ters kuruldu: ürün hazırdı, sonra geriye dönüp 'bu özelliği hangi riske karşı koymuştuk' diye bakıldı. Bazı özelliklerin hiçbir riske karşılık gelmediği, bazı ciddi risklerin ise hiçbir tasarım önlemiyle karşılanmadığı ortaya çıktı.
En somut örnek: cihaz ölçüm değerini ekranda gösteriyor ama değer ölçüm aralığının dışına çıkınca ne olacağı tanımlı değildi. Kullanıcı yanlış okuma yapıp yanlış karar verebilir mi? Evet. Bunun için bir uyarı ekranı, bir kullanım kılavuzu cümlesi ve bir doğrulama testi lazım. Bunları sonradan eklemek; yazılımı yeniden açmak, testi tekrar yapmak, etiketi değiştirmek demekti. Toplamda üç ay gitti.
Şimdi yeni başlayan ekiplere söylediğim şey basit:
İlk tasarım toplantısında boş bir risk tablosu açın. Fikir aşamasında bile 'bu cihaz kime nasıl zarar verebilir' sorusunu sorun. Tablo dağınık olabilir, sonra düzenlenir.
Her gereksinim satırının yanına bir risk numarası koyun. Karşılığı olmayan gereksinim ya gereksiz ya da riski yazılmamış demektir.
Kullanılabilirlik riskini ayrı düşünmeyin. Yaşlı kullanıcının yanlış tuşa basması da risk.
Standart olarak ISO 14971 üzerinden ilerliyoruz ama standart metnini okumadan önce birkaç gerçek dosya görmek çok daha öğretici oluyor. Benim gözlemim şu: risk yönetimini yük olarak görenler dosyayı en sona bırakıyor, en çok da onlar kaybediyor.
Sizin ekipte risk dosyası ne zaman açıldı? Merak ediyorum, yazılım ağırlıklı cihazlarda farklı mı işliyor.



@pelinbiyo