freelance çalışırken yalnızlık: iki yıl sonra ne yaptım
Fark ettiğim belirtiler: gün boyu kimseyle konuşmamak, iş dışında sosyal temas azalması, küçük kararların bile yorucu hale gelmesi, hafta sonu ile hafta içi ayrımının kaybolması.
En sinsi tarafı, iş iyi giderken de oluyor olması. Gelir sorunu yoktu, işler yolundaydı ama bir şey eksikti.
Denediklerim ve sonuçları:
Ortak çalışma alanı. En çok işe yarayan şey buydu. Haftada iki gün gidiyorum. Evden çalışmanın esnekliğini koruyup insan içine çıkmayı sağlıyor.
Düzenli bir dışarı çıkma nedeni. Spor salonu, kurs, herhangi bir şey. Evden çıkmak için sebep olması gerekiyor.
Aynı işi yapanlarla düzenli görüşme. Aylık bir buluşma kurduk, dört kişiyiz. İş konuşuyoruz ama asıl faydası aynı şeyleri yaşayan insanlarla konuşmak.
Çalışma saatlerine sınır koymak. Mesai bitmiyor ve bu bitmeyen his yorucu. Belirli bir saatten sonra bilgisayarı kapatmak.
İşe gitmek ve dönmek ritüeli. Kısa bir yürüyüş, sonra çalışma. Akşam yine kısa yürüyüş. Fiziksel ayrım, zihinsel ayrımı da getiriyor.
İşe yaramayanlar: sosyal medyayı sosyalleşme sanmak, daha çok çalışarak boşluğu doldurmaya çalışmak, sürekli yeni müşteri arayarak meşgul kalmak.
Bir noktadan sonra bu bir irade meselesi olmaktan çıkıyor. Destek almak zayıflık değil.

@quadri