@titus
· 2946 gün önce
Sinizm, insanın erdem ve mutluluğuna hiçbir değere bağlı olmadan, bütün ihtiyaçlarından sıyrılarak bağımsızlığa erişebileceğini savunan M.Ö. 444-363 yılları arasında yaşamış Anisthenes’in öğretisidir. (TDK sözlüğü)
En basit biçimde sinizm “diğerlerinden hoşlanmama ve diğerlerine güvenmeme” olarak tanımlanmaktadır. [1] ]
Bateman vd. sinizmi, “otorite ve kurumlara karşı olumsuz ve güvensiz tutumlar” tanımlamıştır[2] ]. Anderson, sinizmi “engellenme, umutsuzluk ve hayal kırıklığıyla nitelenen genel ve spesifik bir tutum olduğu kadar bir kişi, grup, ideoloji, toplumsal gelenek veya kurumlara karşı negatif duygular ve güvensizlik” olarak tanımlamaktadır[3] ].
Sinizm antik dönemde gerçeği anlatırken günümüzde bunun ötesinde anlamlar yüklenerek kullanılmaktadır. Antik dönemden sonra sinizm devam etmiştir fakat günümüze kadar olumlu anlamdan olumsuz anlama doğru dönüşmüştür. Sinizm özellikle ABD’de son yirmi yıldır sosyal bilimciler tarafından kullanılmakta fakat antik dönem referans gösterilmemektedir. Bunun nedeni sinizmin antik dönem kullanımından tamamen farklılaşmış olmasıdır[4] ]. Bu sebeple bu çalışmada sinik ve sinizm kavramlarının yakın geçmişteki örgütsel kullanımı üzerinde durulmuştur.
Hem eski sinikler, hem de modern siniklerde bulunan ortak nokta umutsuzluktur. Eski sinikler, yenemeyecekleri ve yenme umutları olmayan bir sistemle, toplumla savaşmışlardır. Modern sinikler ise ya kişinin kendinde bulunan kişilik siniği yada toplumun onlara yaşattıklarından dolayı sinik olduklarını iddia etmişlerdir ve aynı şekilde gelişim ve değişime dair umutlarının da olmadığı belirtilmiştir[5] ].
Sinizm kavramı bir yaşam felsefesi olarak dünya işlerinden elini eteğini çekme ya da dünya nimetlerinden uzak durma (çilecilik); bir yaşam felsefesi olarak da konuşmada dobra/dobralık ile cüretkarlıktan, eylemde sakınmazlık ile ayıp tanımazlıktan yana olma anlamında kullanılmıştır[6] ].
Sinizm bireye, gruba, ideolojiye, sosyal topluluklara veya kurumlara yönelik güvensizlik ve bunlara karşı olumsuz duygularla birlikte hayal kırıklığı ve hüsranla nitelendirilen genel veya özel tutumdur.
Bakınız: sinik
Bakınız: örgütsel sinizm
En basit biçimde sinizm “diğerlerinden hoşlanmama ve diğerlerine güvenmeme” olarak tanımlanmaktadır. [1] ]
Bateman vd. sinizmi, “otorite ve kurumlara karşı olumsuz ve güvensiz tutumlar” tanımlamıştır[2] ]. Anderson, sinizmi “engellenme, umutsuzluk ve hayal kırıklığıyla nitelenen genel ve spesifik bir tutum olduğu kadar bir kişi, grup, ideoloji, toplumsal gelenek veya kurumlara karşı negatif duygular ve güvensizlik” olarak tanımlamaktadır[3] ].
Sinizm antik dönemde gerçeği anlatırken günümüzde bunun ötesinde anlamlar yüklenerek kullanılmaktadır. Antik dönemden sonra sinizm devam etmiştir fakat günümüze kadar olumlu anlamdan olumsuz anlama doğru dönüşmüştür. Sinizm özellikle ABD’de son yirmi yıldır sosyal bilimciler tarafından kullanılmakta fakat antik dönem referans gösterilmemektedir. Bunun nedeni sinizmin antik dönem kullanımından tamamen farklılaşmış olmasıdır[4] ]. Bu sebeple bu çalışmada sinik ve sinizm kavramlarının yakın geçmişteki örgütsel kullanımı üzerinde durulmuştur.
Hem eski sinikler, hem de modern siniklerde bulunan ortak nokta umutsuzluktur. Eski sinikler, yenemeyecekleri ve yenme umutları olmayan bir sistemle, toplumla savaşmışlardır. Modern sinikler ise ya kişinin kendinde bulunan kişilik siniği yada toplumun onlara yaşattıklarından dolayı sinik olduklarını iddia etmişlerdir ve aynı şekilde gelişim ve değişime dair umutlarının da olmadığı belirtilmiştir[5] ].
Sinizm kavramı bir yaşam felsefesi olarak dünya işlerinden elini eteğini çekme ya da dünya nimetlerinden uzak durma (çilecilik); bir yaşam felsefesi olarak da konuşmada dobra/dobralık ile cüretkarlıktan, eylemde sakınmazlık ile ayıp tanımazlıktan yana olma anlamında kullanılmıştır[6] ].
Sinizm bireye, gruba, ideolojiye, sosyal topluluklara veya kurumlara yönelik güvensizlik ve bunlara karşı olumsuz duygularla birlikte hayal kırıklığı ve hüsranla nitelendirilen genel veya özel tutumdur.
Bakınız: sinik
Bakınız: örgütsel sinizm