tablo şöyle: şirketlerin neredeyse tamamı bir biçimde yapay zeka kullanıyor, çoğu üretim ortamında yapay zeka ajanı çalıştırıyor. ancak üretken yapay zekadan anlamlı getiri gördüğünü söyleyenlerin oranı üçte birin altında, ajanlar özelinde daha da düşük. kurumsal kâr (ebit) üzerinde ölçülebilir etki bildirenlerin oranı ise azınlıkta.
açığın sebebi genelde modelin yetersizliği değil, çevresindeki her şey: mevcut sistemlere entegrasyon (kurumların bir numaralı şikayeti), veri kalitesi, süreçlerin yeniden tasarlanmaması ve çalışanın aracı gerçekten kullanmaması. pilot projeden üretime geçiş aşamasında ölen projelerin çokluğu bu yüzden 'pilot mezarlığı' diye anılıyor.
ayrıca ölçme sorunu var: verimlilik artışını kâra bağlamak zor. 'çalışanlar günde bir saat kazandı' cümlesi, o saat başka bir değere dönüşmediyse bilançoda görünmüyor. bu da tartışmayı 'yapay zeka işe yaramıyor' ile 'ölçmeyi bilmiyoruz' arasında gidip getiriyor.


@marul