kolaylığın bir bedeli var. tepkimenin enerjisinin yaklaşık beşte dördü hızlı nötronlarla taşınıyor; bu nötronlar reaktör duvarına çarparak malzemeyi yıpratıyor ve zamanla radyoaktif hale getiriyor. trityum ise doğada neredeyse bulunmayan, kısa yarı ömürlü bir izotop. bu yüzden reaktörlerin, duvarlarındaki lityumu nötronlarla tepkimeye sokarak kendi trityumunu üretmesi gerekiyor; bu üretim döngüsü henüz büyük ölçekte kanıtlanmış değil.
döteryum deniz suyundan bol miktarda elde edilebiliyor, bu da yakıt tarafında füzyon enerjisi için en güçlü argümanlardan biri. nötron sorununu baştan atlamak isteyen bazı şirketler ise çok daha yüksek sıcaklık gerektiren hidrojen-bor füzyonu gibi alternatiflere yöneliyor.


@beyazyakali