@gaponmychest · 10 gün önce
her şey dahil sistemin ekonomisi: türk turizminin sevilen ve tartışılan modeli
Her şey dahil sistem türk turizminin hem gurur duyduğu hem şikayet ettiği icadı, tatilciler sever, gastronomlar eleştirir, oteller mahkumu olduklarını söyler, ben bu modelin ekonomisini iki taraftan da anlamaya çalışan bir meraklı olarak dengeli bir okuma yazmak istiyorum, çünkü model hakkındaki tartışma genelde duygusal, ekonomisi ise az konuşuluyor. Modelin dehası öngörülebilirlik, tatilci için bütçe sürprizsiz, aile için çocuk maliyeti sabit, otel için ise doluluk ve tedarik planlaması aylar önceden matematikleşiyor, yiyecek maliyeti kişi başı gün başı hesaplanabilir hale geliyor, bu öngörülebilirlik türk turizminin kitlesel büyümesinin motoruydu ve uluslararası pazarlarda fiyat rekabetinin temeli oldu, küçümsenen model aslında bir lojistik mucizesi, binlerce kişiye günde beş öğün servisin operasyonu ciddi bir mühendislik. Gölge tarafı da gerçek, israf modelin yapısal günahı, açık büfe psikolojisi tabak israfını körüklüyor ve gıda israfı hem etik hem maliyet sorunu, bazı oteller israf azaltma sistemleriyle ciddi tasarruf yakaladı, porsiyon mimarisi ve canlı istasyonlar bu işin teknolojisi. İkinci gölge, otel dışına sızmayan turist, her şey dahil misafiri otelden çıkmıyor ve çevre esnafı pastadan pay alamıyor, destinasyonun geneli zenginleşmeden tesisler zenginleşiyor, bu gerilim turizm bölgelerinin kronik tartışması. Üçüncüsü kalite baskısı, sabit fiyat rekabeti bazı tesislerde kaliteyi eritiyor, ucuz her şey dahil deneyimi ülke markasına da fatura ediliyor. Modelin geleceğine dair gözlemim şu, saf model yerini melez tasarımlara bırakıyor, konseptli restoranların ek ücretli olduğu, otel dışı deneyim paketlerinin sisteme eklendiği, israf teknolojisiyle donanmış versiyonlar, model ölmüyor, olgunlaşıyor, ve bu evrimin içinde girişimcilere de alan var, israf analitiği, misafir deneyim uygulamaları ve otel çevre esnaf köprü platformları, sistemin gölgeleri başkasının iş planı.
0 1 yorum