@erayuzun · 25 gün önce
excel'den çıkamayan bir ekibi python'a geçirmeye çalıştım, ne oldu
Finans ekibiydi, herkes tablo dosyalarıyla çalışıyordu ve aylık kapanış üç gün sürüyordu. Otomatikleştirmek için Python öğretmeye kalktım. İlk denemem tamamen başarısız oldu, ikincisi tuttu. Farkı yazayım.
İlk denemede yaptığım hatalar:
Dilin kendisinden başladım. Değişken, döngü, fonksiyon. İnsanlar neden öğrendiklerini anlamadı ve ilgi üçüncü haftada bitti.
Herkese aynı şeyi öğretmeye çalıştım. Oysa ekipte istekli iki kişi ve isteksiz altı kişi vardı.
Mevcut araçlarını küçümsedim. Tablo dosyası kötü demek, yıllardır o araçla iş çıkaran insanlara hakaret gibi geldi ve haklıydılar.
İkinci denemede yaptıklarım:
Gerçek bir işle başladım. Her ay elle yapılan ve herkesin nefret ettiği bir birleştirme işi vardı. Onu birlikte otomatikleştirdik. İlk oturumun sonunda çalışan bir şey vardı.
Sadece istekli iki kişiyle çalıştım. Onlar öğrendi, sonra kendi ekiplerine anlattılar. İçeriden gelen anlatım benim anlatımımdan çok daha etkili oldu.
Tablo dosyasını düşman ilan etmedim. Çıktı yine tablo dosyası olarak üretiliyor, sadece hazırlanma şekli değişti. İnsanlar alışkanlıklarını değiştirmek zorunda kalmadı.
Kütüphaneyi baştan öğretmedim. Sadece o işi yapmak için gereken üç beş komutu gösterdim. Merak eden kendisi ilerledi.
Sonuç: üç gün süren kapanış yarım güne indi. Şimdi ekipte dört kişi kendi betiklerini yazıyor.
Çıkardığım ders: araç değiştirmek teknik bir iş değil, alışkanlık değiştirme işi. Kimse sevmediği bir şeyi öğrenmiyor, herkes işini kolaylaştıran şeyi öğreniyor.
İlk denemede yaptığım hatalar:
Dilin kendisinden başladım. Değişken, döngü, fonksiyon. İnsanlar neden öğrendiklerini anlamadı ve ilgi üçüncü haftada bitti.
Herkese aynı şeyi öğretmeye çalıştım. Oysa ekipte istekli iki kişi ve isteksiz altı kişi vardı.
Mevcut araçlarını küçümsedim. Tablo dosyası kötü demek, yıllardır o araçla iş çıkaran insanlara hakaret gibi geldi ve haklıydılar.
İkinci denemede yaptıklarım:
Gerçek bir işle başladım. Her ay elle yapılan ve herkesin nefret ettiği bir birleştirme işi vardı. Onu birlikte otomatikleştirdik. İlk oturumun sonunda çalışan bir şey vardı.
Sadece istekli iki kişiyle çalıştım. Onlar öğrendi, sonra kendi ekiplerine anlattılar. İçeriden gelen anlatım benim anlatımımdan çok daha etkili oldu.
Tablo dosyasını düşman ilan etmedim. Çıktı yine tablo dosyası olarak üretiliyor, sadece hazırlanma şekli değişti. İnsanlar alışkanlıklarını değiştirmek zorunda kalmadı.
Kütüphaneyi baştan öğretmedim. Sadece o işi yapmak için gereken üç beş komutu gösterdim. Merak eden kendisi ilerledi.
Sonuç: üç gün süren kapanış yarım güne indi. Şimdi ekipte dört kişi kendi betiklerini yazıyor.
Çıkardığım ders: araç değiştirmek teknik bir iş değil, alışkanlık değiştirme işi. Kimse sevmediği bir şeyi öğrenmiyor, herkes işini kolaylaştıran şeyi öğreniyor.
0 3 yorum
