@titus
· 2947 gün önce
Kişilik sinizmi, insan davranışlarının genellikle olumsuz olarak algılanmasına sebep olan, kişinin tabiatında bulunan sağlam bir özellik olarak sinizmin tek türüdür. Kişilik sinizmi, alaycı bir küçümseme ve kişilerarası zayıf ilişkilerle nitelendirilir ve dünyanın dürüst olmayan, suç ortağı, umursamaz, bencil ve sosyal etkileşimlerde hoş olabilmekten aciz insanlarla doluymuş gibi çok kapsamlı bir genelleştirmeye dayanan ve insanlara karşı kökleşmiş bir şüphe ve güvensizlik duygularını içeriri. Abraham’a göre kişilik sinizmi, kişinin doğuştan gelen muhalif olma özelliği ile ilişkilidir ve yaptığı çalışmasında kişilik sinizminin, örgütsel sinizmin güçlü bir öncülü olduğunu saptamıştır.
Ayrıca kişilik sinizminin, sinizmin diğer türlerinin de kaynağı olabileceğini belirtmiştir. Buna neden olarak da, sinik özelliği kişiliklerinden kaynaklanan kişiler, hayata karşı olumsuz bir bakış açısıyla bakmaya yatkındırlar ve bundan dolayı da muhtemelen adalete karşı daha duyarlı olabileceklerini belirtmiştir. Örneğin, ortada böyle bir durum olmadığı halde kendilerini haksızlığa kurban edilmiş gibi görerek çalışan sinizmine, toplum tarafından mazur görülebilenden daha fazla bir kabullenmeme/reddetme durumu yaşayarak toplumsal/kurumsal sinizmine, yeteneklerinin tamamından yararlanabileceği imkanlardan mahrum bırakıldığı şeklinde düşünerek iş/meslek sinizmine, tüm iyi niyetli değişim çabalarına rağmen yönetimin kötü olduğu algısına kapılarak da örgütsel değişime yönelik sinizme kaynaklık edebileceğini belirtmişlerdir[1].
Bakınız: örgütsel sinizmin türleri
devamını oku →
Ayrıca kişilik sinizminin, sinizmin diğer türlerinin de kaynağı olabileceğini belirtmiştir. Buna neden olarak da, sinik özelliği kişiliklerinden kaynaklanan kişiler, hayata karşı olumsuz bir bakış açısıyla bakmaya yatkındırlar ve bundan dolayı da muhtemelen adalete karşı daha duyarlı olabileceklerini belirtmiştir. Örneğin, ortada böyle bir durum olmadığı halde kendilerini haksızlığa kurban edilmiş gibi görerek çalışan sinizmine, toplum tarafından mazur görülebilenden daha fazla bir kabullenmeme/reddetme durumu yaşayarak toplumsal/kurumsal sinizmine, yeteneklerinin tamamından yararlanabileceği imkanlardan mahrum bırakıldığı şeklinde düşünerek iş/meslek sinizmine, tüm iyi niyetli değişim çabalarına rağmen yönetimin kötü olduğu algısına kapılarak da örgütsel değişime yönelik sinizme kaynaklık edebileceğini belirtmişlerdir[1].
Bakınız: örgütsel sinizmin türleri