bellek izi

Kohler’e göre bilginin depolanmasında, algılama sırasında kullanılan aynı sinirsel süreçler kullanılır ve bilgi, önemli ölçüde orjinal algıya benzer bir formda depolanır. Kurama göre bilgi düzenlenmiş bütünler halinde depolanır. Çevresel yaşantının, beyinde meydana getirdiği etkinliğe bellek süreci denir. Bu etkinlik bittiğinde bir iz kalır ve bu ize bellek izi adı verilmektedir. Bellek izi” denen bilgi paketleri bütünlük gösterir ve yaşanılan her yeni deneyimle yeni bir biçime bürünmektedir. Bellek izleri anlamlı olma eğilimindedir. Bunu ise yaşanılan küçük düzensizlikleri silerek sağlar.

Gestalt kuramına göre bilginin hatırlanması iki sebeple başarısız olabilir: Bellek izinin geriye getirilmesindeki güçlük Bellek izinin bozulması.

1. Geriye Getirmedeki Başarısızlık Nedeniyle Unutma:
Geriye getirme (hatırlama) için verilen ipucu, bellekteki temsilciye (orjinal biçime) ne kadar benzerse, o kadar iyi bir ipucudur ve hatırlamayı sağlar. Bunun aksine bellek izinden ne kadar farklı ise o kadar zayıf bir ipucudur ve hatırlamaya yardım etmez.

Yandaki şekilde a, b ve c’de geriye getirmede etkili ve etkisiz ipuçları verilmiştir. Yukarıdaki ipuçları güçlü ipuçlarına, aşağıdakiler ise zayıf ipuçlarına örnektir.

2. İz Sistemindeki Bozulma Nedeniyle Unutma:
Zaman içinde, kötü örgütlenmiş bir iz sisteminden iyi örgütlenmiş bir iz sistemine doğru bir değişme meydana gelir. Bellek izi, temsil ettiği iyi Gestalta; yani basit, iyi örgütlenmiş, dengeli yapıya göre değişmek zorundadır. Başlangıçtaki bellek izi, bu değişim sırasında çok fazla değişirse, tüm özelliklerini kaybedebilir. Sonuçta da geriye getirmek için kullanılan ipuçları, ilişki kurabileceği bir örüntü bulamadığından dolayı hatırlama mümkün olamaz. Operasyonel olarak bu duruma unutma denmektedir.