inovasyonun özellikleri

Küresel enformasyon çağının başlaması inovasyon ekosisteminde de bilgi akışını hızlandırmıştır. Bu bilgi akışından faydalanarak her gün farklı bir yenilikle karşımıza çıkan şirketlerin inovasyonda sürdürülebilirliği sağlamak için bazı özellikleri göz önünde bulundurması gerekmektedir. Bu özellikler inovasyonun yapısı ile ilgili olabileceği gibi inovasyon yapan kurumla ilgili de olabilir.

Basit ve odaklanmış olması
İnovasyonun başarılı olabilmesi için oldukça basit ve odaklanmış olması gerekmektedir. Sadece tek bir konu ile ilgili olmalıdır. Bireylerin kafasında soru işareti oluşturmayacak, kullanımı kolay, basit ve anlaşılır şekilde tasarlanmış uygulamalar şeklinde olmalıdır. Tek bir soruna veya ihtiyaca yönelik geliştirilen, çok büyük ve karmaşık olmayan inovasyonların daha verimli olması beklenmektedir (Drucker, 1998).

Ticarileştirilebilir olması
Bir fikrin inovasyona dönüşebilmesi için sahip olması gereken en önemli özelliklerden biri ticarileştirilebilir olmasıdır. Devrim niteliği taşıyan birçok yeni ürün ya da hizmet fikrinin pazara sunulması, ekonomik kazanç sağlaması aşamasında başarısız olduğu görülmektedir. Örneğin günlük hayatımızın bir parçası haline dönüşen televizyon ilk olarak 1927 yılında Philo Fransworth tarafından icat edilmiştir. Ancak yayın yapar hale getirilerek siyah beyaz televizyon olarak tüketicilere sunulması David Sarnoff tarafından gerçekleştirilmiştir. Sarnoff yeni ürün fikrini ticarileştirmeyi başararak fikri inovasyona dönüştürmüştür (Carlson ve Wilmot, 2006).

Etkileşimli bir süreç olması
İnovasyon etkileşimli bir süreçtir. İnovasyonun sadece yaratıcı insanlar veya AR-GE çalışanları tarafından yapıldığı algısı yanlıştır. İnovasyon süreci boyunca birçok kişinin fikri ve düşüncesine başvurulmaktadır. İnovasyonda çeşitlilik ve bütünlüğün eşgüdümlü şekilde yürütülmesi gerekmektedir. Fikir çeşitliliğinin ve bütünlüğünün arasındaki dengenin iyi kurulmuş olması inovasyonun başarılı olması için önemli bir faktördür. Bu da etkileşimli bir süreç olarak yönetilmesi ile mümkündür (Fuglsang, 2008).

Problem çözümüne yönelik olması
İnovasyon fayda üretirken bir yandan da problemlerin çözümüne yönelik olarak geliştirilmektedir. İşletmelerin birçoğu stratejileri ile uyumlu problemlere inovasyon çözümleri üretmek yerine sadece yenilik yapmış olmak için kaynaklarını ve zamanlarını boşa harcamaktadırlar. Öncelikle problemin tanımlanmasına yönelik gerekli ön çalışmalar yapıldıktan sonra ihtiyacın inovatif şekilde çözümlenmesi sürecine başlanmalıdır. Böylelikle daha verimli ve kaliteli yenilikler geliştirilebilir (Spradlin, 2012).

Sürekliliği olan sistematik bir süreç olması
İnovasyon tek bir fikrin geliştirilmesi ile ortaya çıkmamaktadır. Daha sistematik bir yaklaşımla ile alınması gereken inovasyonun belirli adımlardan oluştuğunu unutmamak gerekir. Fikir üretimi ile başlayan bu sürecin sürekliliği de önemli bir faktördür. Bir defaya mahsus inovasyon yapmak başarıyı sağlamaz. Önemli olan bunu bir süreç haline dönüştürüp sürdürülebilir bir şekilde inovasyon faaliyetlerine devam etmektir. Bir diğer önemli nokta ise her zaman yeni fikirler üretmek değil mevcut fikirler için farklı kullanım alanları yaratmaktır. Eski fikirleri için yeni kullanım alanlarının tasarlanacağı ve yeni fikirlerin sürekli üretiminin sağlanacağı bir inovasyon döngüsü yaratmak gerekmektedir (Hargadon ve Sutton, 2000).

Riskli olması
İnovasyonların işletmelere sağladığı getirilerin yanı sıra bazı riskler de taşıdığı bilinmektedir. Ticarileştirilebilen tüm yeniliklerin piyasada müşteriler tarafından tercih edileceğinin garantisi yoktur. Talep tahminindeki belirsizliklerin dışında yeniliğin taklit edilmesi, yatırımın ve üretimin maliyeti, inovasyonun yayılması, sektörün yeniliğe açık olma durumu, yaratıcı insan kaynağının kaybedilmesi gibi birçok faktör inovasyonu ve sürekliliğini riskli hale getirmektedir (Merton, 2013; Sgourev, 2012). Risk yönetimi ile belirsizliklere karşı proaktif stratejiler geliştirerek inovasyon çalışmaları yürütülmelidir.

İnovasyonun örgütsel, toplumsal ve hem örgütsel hem toplumsal açıdan özellikleri ise şöyle sıralanabilir (Uzkurt, 2008);
1-) İnovasyon yaşam kalitesini ve refah düzeyini arttıran bir araçtır. (Toplumsal) 

2-) İnovasyon onu kullananların yaşamında değişiklik yaratan bir araçtır. 
(Toplumsal ve örgütsel) 

3-) İnovasyon bir süreçtir ve süreklidir. (Örgütsel) 

4-) İnovasyon ekonomik ve sosyal fayda yaratan bir değerdir. (Örgütsel ve toplumsal)
5-) İnovasyon en önemli rekabet araçlarından biridir. (Örgütsel) 

6-) İnovasyon onu destekleyen kültürel bir ortamın ürünüdür. (Toplumsal ve 
örgütsel) 

7-) İnovasyon bir problem çözme sürecidir. (Örgütsel) 

8-) İnovasyon fonksiyonlar arası bütünleşmenin bir ürünüdür. (Örgütsel)
9-) İnovasyon çevreye adapte olmanın ve çevreyle bütünleşmenin bir aracıdır. 
(Örgütsel ve toplumsal) 

10-) İnovasyon yayılmacı bir özelliğe sahiptir. (Toplumsal ve örgütsel) İnovatif işletmeler yapısal olarak bazı karakteristik özelliklere sahiplerdir. Bu işletmelerde inovasyon, yenilik kültürünün organizasyon bünyesinde yaygınlaştırmasıyla gelişmektedir. İşletmelerin sahip olduğu bu özellikleri stratejik ve organizasyonel özellikler olmak üzere iki farklı grupta incelemek mümkündür. Stratejik özellikler arasında pazarda yaşanan gelişmeleri yakından takip etme, pazar trendlerine adapte olma, teknolojik ve ekonomik bilgileri toplama, özümseme ve kullanılabilir hale getirme yeteneği yer almaktadır. Diğer bir deyişle pazarda olup biteni yakından takip eden, tüm fırsatları değerlendiren ve geniş bir vizyona sahip işletmeler inovatif olmaya daha yatkındırlar. Organizasyonel özellikler arasında ise risk tahmininde bulunabilme, şirket içi farklı departmanlar arasında takım çalışması yapabilme, şirket dışı kamuoyu, müşteriler, tedarikçiler gibi paydaşlarla işbirlikleri yapabilme, insan kaynaklarına yatırım yapma ve değişime hazır olma, değişim sürecini yönetebilme yer almaktadır (Oslo, 2005).