@aysegulhoca
· 2 gün önce
kızılötesi ışığın gaz tarafından soğurulmasını ölçerek ortamdaki karbondioksit miktarını bulan algılayıcı. açılımı dağıtıcı olmayan kızılötesidir. küçük bir odacığın bir ucunda kızılötesi kaynak, diğer ucunda karbondioksidin soğurduğu dalga boyuna ayarlı filtreli bir dedektör bulunur. odacıktaki karbondioksit arttıkça dedektöre ulaşan ışık azalır ve bu fark milyonda bir birimine, yani ppm değerine çevrilir.
piyasada çok daha ucuz 'co2 sensörü' diye satılan metal oksit tabanlı algılayıcılar da var. bunlar karbondioksidi doğrudan ölçmez, uçucu organik bileşiklerden bir tahmin üretir ve çıktıları genellikle eşdeğer co2 diye geçer. sınıfta, ofiste ya da evde havalandırma kararı verilecekse gerçek ölçüm yapan ndir tipini seçmek gerekir. fiyat farkı ciddi olsa da proje bütçesinde en pahalı parçanın sensör olması normaldir.
kalibrasyonun mantığını bilmek önemlidir. dış havadaki karbondioksit yaklaşık 400 ppm civarında olduğu için sensörü bir süre açık havada tutup bu değere oturtmak yaygın ve kabul gören yöntemdir. birçok sensörde ayrıca otomatik taban kalibrasyonu bulunur, cihaz belirli bir süre içinde gördüğü en düşük değeri dış hava kabul eder. ortam hiç tam havalanmıyorsa bu özellik tabanı günler içinde yanlış yere çekebilir, veri sayfasından ayarına bakmak gerekir.
okullarda çok verimli bir öğrenme projesi çıkar. öğrenciler eşikleri kendileri belirleyip yeşil, sarı, kırmızı ışık yapar, 30 kişilik bir sınıfta camlar kapalıyken değerin ders ortasında nasıl tırmandığını kendi gözleriyle görür. bu eşikleri bir sağlık sınırı olarak değil havalandırma hatırlatıcısı olarak sunmak doğru olur. veriyi kaydedip grafik çizmek matematikle, kutuyu basmak tasarımla bağ kurar ve robotik kodlama eğitimi için somut bir bahane olur. aynı sensör akıllı ev ve nesnelerin interneti projelerinde de havalandırmayı otomatik tetiklemek için kullanılır.
piyasada çok daha ucuz 'co2 sensörü' diye satılan metal oksit tabanlı algılayıcılar da var. bunlar karbondioksidi doğrudan ölçmez, uçucu organik bileşiklerden bir tahmin üretir ve çıktıları genellikle eşdeğer co2 diye geçer. sınıfta, ofiste ya da evde havalandırma kararı verilecekse gerçek ölçüm yapan ndir tipini seçmek gerekir. fiyat farkı ciddi olsa da proje bütçesinde en pahalı parçanın sensör olması normaldir.
kalibrasyonun mantığını bilmek önemlidir. dış havadaki karbondioksit yaklaşık 400 ppm civarında olduğu için sensörü bir süre açık havada tutup bu değere oturtmak yaygın ve kabul gören yöntemdir. birçok sensörde ayrıca otomatik taban kalibrasyonu bulunur, cihaz belirli bir süre içinde gördüğü en düşük değeri dış hava kabul eder. ortam hiç tam havalanmıyorsa bu özellik tabanı günler içinde yanlış yere çekebilir, veri sayfasından ayarına bakmak gerekir.
okullarda çok verimli bir öğrenme projesi çıkar. öğrenciler eşikleri kendileri belirleyip yeşil, sarı, kırmızı ışık yapar, 30 kişilik bir sınıfta camlar kapalıyken değerin ders ortasında nasıl tırmandığını kendi gözleriyle görür. bu eşikleri bir sağlık sınırı olarak değil havalandırma hatırlatıcısı olarak sunmak doğru olur. veriyi kaydedip grafik çizmek matematikle, kutuyu basmak tasarımla bağ kurar ve robotik kodlama eğitimi için somut bir bahane olur. aynı sensör akıllı ev ve nesnelerin interneti projelerinde de havalandırmayı otomatik tetiklemek için kullanılır.