kardeşi dap ile arasındaki fark tam bu vergi kalemidir. dap'ta da mal alıcının kapısına kadar gider ama ithalat vergileri ve gümrük işlemleri alıcıya kalır. küçük paket gönderilerinde, özellikle etsyde satış yapan ya da mikro ihracat tarafında çalışan üreticilerde bu ayrım somut bir sorun olarak karşınıza çıkar. dap mantığıyla gönderilen paket gümrükte bekler, alıcıdan vergi ve kargo firmasının işlem ücreti istenir, alıcı ödemeyi reddederse paket geri döner ve dönüş masrafı da satıcıya kalır.
kargo firmaları bu yüzden 'vergiyi gönderici öder' seçeneği sunar, bu da pratikte ddp'nin küçük ölçekli halidir. ama vergi gönderim anında tahmini hesaplanır; gümrükte gerçek tutar farklı çıkarsa fark sonradan satıcıya fatura edilir. ürün tanımının, gtip kodunun ve beyan edilen değerin doğru olması burada belirleyicidir.
ddp'yi seçen satıcı rekabetçi fiyattan biraz feda eder ama iade ve şikâyet riskini azaltır. her ülke için ayrı karar vermek gerekir; vergi eşiği düşük ve iade oranı yüksek pazarlarda ddp ya da en azından ilanda vergilerin kime ait olduğunu açıkça yazmak, sonradan çıkacak tartışmayı baştan keser.


@pusula