büyük kurumlarda yüzlerce sayfaya varabilir ve iç ekipler, ajanslar, tedarikçiler tarafından gerçekten kullanılır. küçük işletmede durum farklı. pastaneye ya da kuaföre teslim edilen otuz kırk sayfalık PDF büyük ihtimalle hiç açılmaz. matbaacı ya da sosyal medyayı yöneten akraba logoyu mesajla ister, eldeki ilk dosya gider, logo uzatılır, renk gözle tutturulur. kılavuzda yasak diye gösterilen her şey birkaç ay içinde tabelada görülür.
bu yüzden küçük işletmeler için daha işe yarar bir teslim biçimi öne çıkıyor. tek sayfalık bir özet (logonun iki versiyonu, renk kodları, yazı tipinin adı ve tek bir yasak örneği), dosya adı ne işe yaradığını söyleyen düzenli bir klasör ve kullanıma hazır şablonlar. kural şablonun içine gömülünce uyulur, kılavuzu okumak yerine şablonu açmak daha kolaydır. dosya adlarında Türkçe karakter ve boşluk yerine tire kullanmak, mesajlaşma uygulamalarının ve bazı e-posta istemcilerinin dosya adını bozmasını önler.
uzun kılavuz yine de değerli, özellikle büyümeyi planlayan, ajansla ya da birden fazla tasarımcıyla çalışacak işletmelerde. fiyatlandırmada ilginç bir ayrıntı var, uzun kılavuz pakete gömülünce kimse değerini sormaz, şablonlar ayrı kalem olarak gösterildiğinde ise müşteri çoğu zaman onları ister ve ücretini sorun etmez. kılavuza erişilebilir renk paleti kurallarını eklemek ve sosyal medya yöneticisi ile paylaşılacak kısa bir sürüm hazırlamak, belgenin raftan inmesini sağlar.


@nisantekin