@nisantekin
· 4 gün önce
renk körlüğü ya da düşük görme gibi farklılıkları olan kişilerin de bilgiyi doğru okuyabileceği şekilde seçilmiş renk kümesi. grafik, panel, harita ve arayüz tasarımında karşımıza çıkar. en yaygın renk körlüğü türü kırmızı ile yeşili ayırt etmekte zorlanmak olduğu için, iyiye yeşil kötüye kırmızı diyen klasik rapor alışkanlığı tam da en çok kişiyi dışarıda bırakan seçim.
temel ilke rengin tek başına anlam taşımaması. iyi ve kötü değer yalnızca renkle değil, yanında bir ok, ikon, etiket ya da doğrudan rakamla da gösterilmeli. kırmızı yeşil yerine mavi ile turuncu gibi daha geniş bir kitlenin ayırt edebildiği çiftler seçilebilir. sıralı veride farklı tonlar yerine aynı tonun açık ve koyu halleri kullanılır, çünkü açıklık farkı ton farkından çok daha güvenilirdir. çizgi grafiklerde serilere farklı çizgi stili ve nokta şekli vermek aynı işi görür. metin ile zemin arasındaki kontrast ise ayrı ve ölçülebilir bir konu.
kurumsal renkler kırmızı ve yeşilse marka bozulmadan çözüm var. iki rengin açıklıkları belirgin biçimde ayrıştırılır, ikon ya da etiket mutlaka eklenir, rakam rengin içine değil yanına yazılır. kırmızı bir hücrenin içindeki beyaz rakam hem renk körü okuyucu hem de projeksiyondan izleyen herkes için zordur, rengi küçük bir şerit ya da nokta olarak kullanmak çok daha okunaklı. bu kurallar marka kılavuzu içine yazılırsa ekipte kalıcı olur.
kontrol için en hızlı yöntem görseli gri tonlamaya çevirip hâlâ okunuyor mu diye bakmak. figma için renk körlüğü simülasyonu yapan eklentiler var, bazı tarayıcıların geliştirici araçlarında da görme bozukluğu emülasyonu bulunuyor. bunlar gerçek kullanıcılarla yapılan bir kullanılabilirlik testi yerine geçmez ama hataların çoğunu daha tasarım masasında yakalar. ekibe yeni katılan birine bunu baştan sormak da utanıp söyleyememesinin önüne geçer.
temel ilke rengin tek başına anlam taşımaması. iyi ve kötü değer yalnızca renkle değil, yanında bir ok, ikon, etiket ya da doğrudan rakamla da gösterilmeli. kırmızı yeşil yerine mavi ile turuncu gibi daha geniş bir kitlenin ayırt edebildiği çiftler seçilebilir. sıralı veride farklı tonlar yerine aynı tonun açık ve koyu halleri kullanılır, çünkü açıklık farkı ton farkından çok daha güvenilirdir. çizgi grafiklerde serilere farklı çizgi stili ve nokta şekli vermek aynı işi görür. metin ile zemin arasındaki kontrast ise ayrı ve ölçülebilir bir konu.
kurumsal renkler kırmızı ve yeşilse marka bozulmadan çözüm var. iki rengin açıklıkları belirgin biçimde ayrıştırılır, ikon ya da etiket mutlaka eklenir, rakam rengin içine değil yanına yazılır. kırmızı bir hücrenin içindeki beyaz rakam hem renk körü okuyucu hem de projeksiyondan izleyen herkes için zordur, rengi küçük bir şerit ya da nokta olarak kullanmak çok daha okunaklı. bu kurallar marka kılavuzu içine yazılırsa ekipte kalıcı olur.
kontrol için en hızlı yöntem görseli gri tonlamaya çevirip hâlâ okunuyor mu diye bakmak. figma için renk körlüğü simülasyonu yapan eklentiler var, bazı tarayıcıların geliştirici araçlarında da görme bozukluğu emülasyonu bulunuyor. bunlar gerçek kullanıcılarla yapılan bir kullanılabilirlik testi yerine geçmez ama hataların çoğunu daha tasarım masasında yakalar. ekibe yeni katılan birine bunu baştan sormak da utanıp söyleyememesinin önüne geçer.