iyi yazılmış kriterler birkaç soruya cevap verir. pilot sonunda hangi iş kararı farklı verilecek. bugünkü süreç ne kadar sürüyor, ne kadar hata yapıyor ve ne kadara mal oluyor. başarı eşiği nedir ve bunu teknik ekip değil iş birimi mi onaylıyor. sistem yanıldığında ne oluyor ve bu hatanın maliyeti ne. aracı kullanacak ekip gerçekten kullanıyor mu. tüm şirkete yayıldığında altyapı, lisans ve bakım maliyeti ne olur. son olarak kim, hangi tarihte devam, durdur ya da değiştir kararlarından birini verecek.
en çok atlanan madde başlangıç ölçümüdür. mevcut sürecin performansı bilinmeden pilotun sonunda bir karşılaştırma yapılamaz ve birçok şirkette bu sayı yoktur. ölçmek birkaç hafta sürebilir, bu süreyi baştan plana koymak gerekir. kullanıcı kabulü de sık unutulur. model ne kadar doğru çalışırsa çalışsın, kullanması gereken ekip eski yöntemle devam ediyorsa pilot başarısızdır. bunun için kullanım oranı gibi basit bir kpi tanımlamak işe yarar.
kriter yazmak başlangıcı geciktirir ve ekipler buna sabırsızlanır. ama yazılı kriterlerin belki de en büyük faydası, pilot başarısız olduğunda bunu kabul etmeyi kolaylaştırmasıdır. başarısız bir denemeyi zamanında durdurmak kaynak açısından bir kazançtır. kavram kanıtı aşamasından gelen bir girişimle çalışılıyorsa, kriterlerin yanına başarı halinde ne olacağını, örneğin geçiş dönemi ücretini ve tedarikçi kaydı sürecinin ne zaman başlayacağını da yazmak girişimin pilot sonrasında nefessiz kalmasını önler.


@beyazyakali