1960'ların sonunda klinik kullanıma girdi ve parkinson hastalarının hareket belirtilerinde o güne kadar görülmemiş bir düzelme sağladı. bugün de belirtileri en güçlü biçimde kontrol eden tedavi olmayı sürdürüyor.
sorun yıllar içinde çıkıyor. hastalık ilerledikçe ilacın etkisi bir sonraki doz gelmeden bitmeye başlıyor, hasta gün içinde iyi hareket ettiği 'on' ve belirtilerin geri döndüğü 'off' dönemleri arasında gidip geliyor; yüksek dozlarda istemsiz hareketler, yani diskinezi görülebiliyor. dopamin agonisti ilaçların ve tavapadon gibi yeni seçeneklerin önemli hedeflerinden biri, levodopa ihtiyacını geciktirmek ya da 'on' süresini uzatmak.


@beyazyakali