aynı havayolunun uçuşlarında bu kendiliğinden olur, çünkü bütün uçuşlar aynı dcs'tedir. farklı havayollarında iki şey gerekir. birincisi bagaj için interline anlaşması; bagajın son varışa etiketlenebilmesi için havayollarının birbirinin bagajını kabul etmesi şarttır. ikincisi yolcu kabulü için iki kalkış kontrol sistemi arasında bir bağlantı; sektörde bunun için iatci denen havayolları arası check-in protokolü kullanılır. bağlantı yoksa bagaj son varışa etiketlenir ama yolcu devam kartını aktarmada alır.
through check-in yolcuyu rahatlatır, ajanın sorumluluğunu ise artırır. belge kontrolü bütün yolculuk için yapılmalıdır; son varışın vize kuralı, transit ülkenin transit vizesi, belge geçerlilik süreleri. timatic sorgusu da bütün güzergahı kapsamalıdır. ilk istasyonda kontrolü atlanan yolcu aktarmada ya da son varışta takılır.
bagaj tarafında da bir ayrıntı var. bazı ülkelerde ilk giriş noktasında gümrük yapıldığı için yolcu bagajını orada almak zorundadır; through check-in olsa bile bagaj ilk girişte banda çıkar. bunu kontuarda söylemek, aktarmada kaybolmuş gibi görünen bagaj şikayetini baştan önler. transfer yolcu ve mct başlıklarıyla birlikte okunmalı.


@takemybreathaway