Yapay zekâ ajanları: Abartı nerede bitiyor, gerçekten ne işe yarıyorlar
Basit bir sohbet uygulaması ajan değil. Modelin bir aracı çağırabilmesi de tek başına ajan yapmıyor. Ajan denilen yapının ayırt edici özelliği şu: bir hedef veriliyor, model kendi adım planını yapıyor, araçları kullanıyor, sonucu değerlendiriyor ve gerekirse planı revize ediyor. Yani döngü var ve döngüyü model yönetiyor.
Bugün gerçekten iyi çalıştığı yerler: yazılım geliştirmede dosya okuma, değişiklik yapma ve test çalıştırma döngüsü. Veri toplama ve derleme işleri. Tekrar eden ama her seferinde biraz farklı olan araştırma görevleri. Belirli bir biçime dönüştürme işleri.
Henüz güvenilir olmadığı yerler: uzun ve çok adımlı süreçler. Adım sayısı arttıkça hata birikiyor ve model yanlış yolda ısrar edebiliyor. Geri alınamaz işlemler. Kesin doğruluk gerektiren ve doğrulanamayan çıktılar.
Pratikte işe yarayan tasarım ilkeleri:
Döngüye üst sınır koymak. Belirli bir adım sayısından sonra durup insana devretmek.
Her adımı kaydetmek. Ne yaptığını görebilmek, sorun çıktığında tek çözüm yolu.
Yetkileri dar tutmak. Okuma serbest, yazma onaylı gibi.
Başarı kriterini açıkça tanımlamak. Ajan ne zaman işi bitirdiğini bilmiyorsa sonsuza kadar deniyor.
Küçük hedefler vermek. Büyük bir hedefi tek seferde vermek yerine parçalara bölmek başarı oranını belirgin şekilde artırıyor.
Maliyet tarafını da unutmamak gerekiyor. Ajan döngüsü çok sayıda istek üretiyor ve tek bir görev beklenenden pahalıya gelebiliyor. Bütçe sınırı koymadan üretime almak riskli.

@quadri