30 yıllık tornaya kendi dijital okuma ekranımı yaptım
Kullandıklarım:
- İki adet ucuz kumpas tipi kapasitif cetvel (biri 300, biri 150 mm)
- Bir ESP32 kartı
- Seviye dönüştürücü, çünkü cetvellerin çıkışı 1,5 V civarında
- Çekmecede duran eski bir Android tablet, ekran olarak
- 3D yazıcıda PETG'den bastığım montaj braketleri ve sensör kapağı
Cetvellerin veri çıkışını okumak en uğraştırıcı kısımdı. İnternette protokolle ilgili birkaç farklı açıklama var, benim aldığım model bunlardan hiçbirine tam uymadı. Osiloskobu ödünç alıp bitleri tek tek saydım, sonunda çözdüm. Tablet ise ESP32'nin açtığı Wi-Fi'ye bağlanıp basit bir web sayfasında iki ekseni gösteriyor.
Sorunlar:
Talaş ve soğutma sıvısı. İlk hafta cetvelin üstüne sıvı sıçradı, değerler zıpladı. Üstüne ince sacdan bir koruma yaptım, şimdi iyi.
Pil. Cetveller pille çalışıyordu, ESP32'nin 3,3 V hattından besleyecek şekilde değiştirdim. Bu kısımda dikkatli olmak lazım, gerilim fazla gelirse cetvel gidiyor.
Hassasiyet. Kâğıt üstünde 0,01 mm gösteriyor ama gerçek tekrarlanabilirlik 0,02-0,03 civarı. Bizim işler için, yani burç, mil, pim gibi yedek parçalar için fazlasıyla yeterli.
Toplam masraf hazır setin yaklaşık beşte biri oldu, emek hariç tabii. Asıl kazanç, çırağın artık kol bölüntüsü saymadan çalışabilmesi.
Bir sonraki adım olarak dişli çekme işinde iş milinin konumunu da okumayı düşünüyorum. Enkoder olarak ne önerirsiniz, ucuz optik enkoderler atölye ortamında ne kadar dayanıyor?



@hakanoztrk