Robot gövdesi ve dişli için 3D baskıda PLA, PETG ve ASA seçimi: baskı çiftliğinden gözlemler
PLA basması en kolay, en sert ve en düzgün yüzeyli malzeme. Prototip, masada duracak bir gövde, hassas ölçülü bir sensör braketi için iyi. Ama ısıya dayanımı düşük; yazın arabada bırakılan bir PLA parçanın eğrildiğini çok gördüm. Motor yakınındaki parçalarda, özellikle küçük redüktörlü motorların ısındığı yerlerde, PLA zamanla şekil değiştirebiliyor. Bir de kırılgan; düşme ve darbe alan parçalarda çatlıyor.
PETG robot parçaları için bence en dengeli seçim. Biraz esnek, darbede kırılmak yerine eğiliyor, ısıya PLA'dan daha dayanıklı. Basması biraz daha nazlı, ipliklenme yapıyor ve yüzeyi PLA kadar keskin değil. Vida yuvalarını ve geçme toleranslarını PETG için biraz daha geniş tasarlamak gerekiyor.
ASA ve ABS dış mekân ve sıcak ortam için. ASA güneş ışığına ABS'ye göre daha dayanıklı olduğu için tarım robotu, bahçe sensörü gibi projelerde onu öneriyorum. Ama kapalı kabinli bir yazıcı ve iyi havalandırma şart; baskı sırasında koku ve emisyon var, ev ortamında açık yazıcıda basmanızı önermem.
Dişliler ayrı bir konu. Hafif yük taşıyan, düşük devirli dişliler için PETG ya da naylon katkılı filamentler iş görüyor. Yüksek tork altında 3D baskı dişliler aşınıyor, hele katman yönü yanlış seçilmişse dişin kökünden kırılıyor. Dişliyi basarken dişlerin katman çizgilerine paralel değil, katmanlarla birlikte yükselecek şekilde konumlandırmak dayanımı artırıyor.
Bir de duvar sayısı ve doluluk meselesi var. Müşteriler yüksek doluluk oranı istiyor ama dayanımı çoğu zaman doluluktan çok duvar sayısı belirliyor. Vida deliklerinin etrafına fazladan duvar vermek, doluluğu artırmaktan daha az malzemeyle daha sağlam parça çıkarıyor.
Robot projelerinde hangi malzemede ne sorun yaşadınız? Naylon ve karbon katkılı filamentleri deneyen var mı, maliyetine değdi mi?



@burakdmrts