Dar AI, bulunduğumuz yer. General AI nereye gidiyoruz. Dar AI, yalnızca belirli bir görevi yerine getirebilen AI anlamına gelir. Bir spam filtreleme aracı veya Spotify'dan önerilen bir çalma listesi, hatta tümü teknolojinin karmaşık kullanımları olan kendi kendini süren bir araba bile yalnızca "dar AI" terimi ile tanımlanabilir. Watson, IBM’in Jeopardy’deki insan uzmanlarını yenebilecek medya dostu süper bilgisayarı! - İşlem sırasında Wikipedia’nın çoğunun yutulması sırasında - sadece “dar AI” örneği olarak bilinebilir. Bu yüzden, Watson çok etkileyici olmak için makine öğrenimi ve doğal dil işleme ile birlikte uzman sistem yaklaşımı kullanıyor. Jeopardy'de insanları dövmek alanında! Ayrıca, Watson'ın tıp ve hukuk alanlarına dalaştığını belirtmek gerekir. Bununla birlikte, Watson şimdilik, kesin olarak dar ve belki de biraz huzursuzca, oldukça zayıf kalıyor. Bu anlamda zayıf AI, bir AI sisteminin belirli bir alanda belirli bir zeka derecesini gösterdiği durumdur, ancak bu dar alanda, insanlar için oldukça özel görevler gerçekleştiren bir bilgisayar sistemi sıkıca ve tam olarak kalır.
Genel AI - güçlü AI - tamamen daha sofistike bir şey. Bu, bir insan gibi, kendisine sorulan genelleştirilmiş herhangi bir görevle baş edebilecek bir sistemi ifade eder. Genel AI'nın ideali sistemin bilişsel yeteneklere ve sahip olduğumuz çevrelerin genel deneyimsel anlayışına sahip olması ve bu verileri ölümlülerden çok daha yüksek hızlarda işleme kabiliyetine sahip olmasıdır. Daha sonra, sistemin bilgi, bilişsel yetenek ve işlem hızı alanlarındaki insanlardan üssel olarak daha büyük hale geleceği ve insan türlerinin bu (şimdi çok) güçlü AI varlığı tarafından aşıldığı çok ilginç bir tür tanımlayan anın ortaya çıkmasına neden olduğu takip edildi. .
Bu senaryo daha sonra birçok farklı potansiyel sonuçtan birine yol açacaktır. Bunlardan biri, Google’ın Mühendislik Direktörü Raymond Kurzweil’in “Tekillik” olarak adlandırdığı şey olurdu. Kurzweil’in görüşüne göre, 2029’a kadar bir AI sistemi geçecek - geleneksel renkte bir Turing Testi olacak ve insan düzeyinde istihbarat elde edecek. 2045'te, insanların neocortex'lerini bir tür depolama sistemine (muhtemelen bulut tabanlı veya muhtemelen dna bağlantılı) bağlayabilecekleri ve bu neocortex'i AI güdümlü olarak birleştirebilecekleri teknolojik Tekilliğin ortaya çıkacağını öngörüyor. yükselteçler. Temelde AI varlıkları, insan türünün bilişsel gücüne büyük faydalar getirecek şekilde insan bilinci ile birleşecektir.
Ayrıca, kuantum mekaniğinin dünyasına yayılan büyüleyici bir araştırma da var - Sir Roger Penrose ve Stuart Hameroff'un teorisinin, beyin dalgalarının ve aslında bilincin kendisinin, beynin mikro tüplerinin içindeki kuantum seviyesindeki titreşimlerden kaynaklandığı teorisi. Kendileri tartışmalı olan kuantum olaylarının, daha önce bu teorinin bilimsel topluluk içinde sallanmaya devam etmesi için çok hassas ve kırılmaya duyarlı olduğu görülmüştür. Bununla birlikte, Japonya’daki Anirban Bandyopadhyay ve Pennsylvania Üniversitesi’ndeki Roderick G. Eckenhoff’un önderliğinde yapılan son araştırmalar, mikrotüplerin içindeki kuantum etkilerinin varlığına işaret ediyor. Quantum Computing'in kendisi başlangıçta potansiyel olarak, bir gün potansiyel olarak AI ile aynı hizada olabilir ve kuantum-bilgisayar destekli AI varlıklarının insan beyninin daha önce düşünüldüğünden çok daha yakından çalıştığını taklit edeceğini varsaymak mantıksız değildir. mümkün.
Tabii ki her idealist fütüristik tahmin için, eşdeğer bir karamsar bakış açısı var ve insan ırkının yanı sıra kaderimizi belirleyen, modern kültürde yeterince tanıdık olan her şeyi bilen AI varlıkının Kıyamet senaryosu.
Günümüz gerçekliğinde sıkı bir şekilde kökleşmiş kalarak, şunu söyleyebiliriz - Genel AI, Güçlü AI, AGI - ne olursa olsun - şu anda ulaşmamızın ötesinde. Bununla birlikte, yüz binlerce küçük, süper uzman dar AI sistemi halen kullanılmaktadır ve kullanımları önümüzdeki yıllarda katlanarak artacaktır. Bu teknolojik kartopu, mevcut insanları uygunluk, sosyal kabul, tıp, eğitim, mahremiyet, istihdam, ekonomi, etik ve daha pek çok yönden etkileyecektir. Bir tür olarak, dar AI varlıkları yoluyla doğru yolu izlememiz gerekir ve onların üzerimizde, tam burada, şu anda ve gelecekte ne yapmalarını, söylemelerini ve düşünmelerini istediklerimizi dikkate almamız gerekir. .
devamını oku →
Liderler yabancılaşma yerine, dâhil olmayı ve karşılıklı etkin iletişimi kuvvetlendiren ortak karar anlayışını sağlarlar. Birçok lider kendisini etik lider olarak algılamaktadır. Ancak etik liderler, etik olarak kabul edilen davranışlarda bulunabilmeli, başlıca etik sorunlara çözüm bulabilmeli ve diğer bireylere örnek olabilmelidir (Bass and Steidlmier, 1999: 3).
Etik liderin bazı özellikleri şunlardır;
Liderliğin temelinde adalet kavramı vardır, bu liderler çalışanlarına karşı adil davranırlar.
- Her birey kendi içinde özgürdür ve her birey eşit haklara sahiptir.
- Liderler örgütteki bireylere tarafsız davranırlar.
- Örgütteki bireylerle arasında güven duygusu bulunur.
- Motive edicidir (Doğan, 2014:44).
- Etik liderler davranışlarını diğer bireylerin güvenebileceği biçimde kurgularlar.
Liderler örgütteki bireylerin etik ve etik dışı davranışlarını değerlendirerek ödül veya cezalandırma yapılabilmektedir. Etik liderler adil ve dengeli kararlar veren dürüst, şefkatli ve prensip sahibi kişilerdir. Etik liderler, sıklıkla çalışanlarıyla etik üzerine iletişim kurar ve etik standartları oluştururlar. Etik liderler sadece yaptırım uygulamaz kendileri de mevcut kurallara uyarlar ve etik kuralların uygulanması için proaktif rol modeli olurlar (Brown ve Trevino, 2006: 600).
Liderlik alanında birçok çalışma bulunmakta ve bu çalışmalarda pek çok liderlik tipi tanımlanmaktadır. Bu liderlik tiplerinden etik liderlikle ilişkisi olanları ele alırsak:
Etik liderlik ve dönüşümcü liderlik ilişkisinde benzer özellikler ve farklılıklar gösterebilmektedir. Kararları alırken her iki liderlik modeli de etik , doğruluk odaklı davranır. İçinde bulundukları örgütte rol model davranışı gösterirler.
Ancak etik liderler etiği, ahlaki yönetimi savunur ve sergilerken; dönüşümcü liderler gelecekte yapmak istedikleri ve bunun için gösterilecek teşvik odaklı yaklaşımı savunur ve sergiler (Bass, 1990:976).
Etik liderlik ve otantik liderlik ilişkisinde, dönüşümcü liderlikle olan benzerlilere rastlanır. Her ikisi de kuralarını alırken bireyleri de dikkate alarak, etik ve doğruluk ilkesi ile hareket eder ve rol modeldirler. Ancak etik liderler, ahlaki boyut odaklı iken otantik liderler, bireysel özellikler ve farkındalık odaklıdırlar. Bu nedenle, otantik liderlik yaklaşımı etik liderlik içinde ele alınmaktadır (Brown ve Trevino, 2006: 598).
Etik liderlik ve manevi liderlik ilişkisinde; karar verirken diğer bireylerin dikkate alınması, kararların etik ve doğruluk ilkesine dayanması benzer özellikleridir. Etik liderlik ahlaki boyutu temel alırken, manevi liderlik vizyon yaratmayı ve inanç- umut konularını temel alır ve savunur (Bass, 1990:976).
Etik liderlik ve hizmetkar liderlik ilişkisinde ise her liderlik modeli gibi ikisi de bireyleri dikkate alır ve doğruluk odaklıdır. Ayrıca ikisi de en iyiyi istemekte yani güçlendirme davranışı göstermektedir. Ancak etik liderlik ahlaki boyutu temel alınıp bunun çalışanlarına iletilmesi görevini üstlenirken, hizmetkar liderlik bu görevi üstlenmez tevazu ve özgecilik anlayışını üstlenir ve savunur (Bass and Steidlmier, 1999: 4).Etik liderlikle yönetsel açıdan en yakın ilişkisi olan bu liderlik modeli hizmetkar liderliktir. Dönüşümcü liderlik, otantik liderlik, hizmetkar ve manevi liderlik yaklaşımlarında ele alınan etik kavramı bir alt boyut olarak değerlendirilmektedir. Ancak etik kavramı etik liderlik için en önemli unsur olmaktadır.
Bütünsel yaklaşım içinde ele alınan etik liderlik sadece doğruluk, dürüstlük, adalet gibi ilkelere odaklanmamaktadır. Bu liderler önce etik önceliği olup ve iletişim becerilerini kullanarak bireyler arasında da etik kültür yaratılmasında aktif role sahiptir (Brown ve Trevino, 2006: 603).
Etik değerlerin liderlik için önemi ve gerekliliği sadece günümüzde önem kazanmamış insanlık tarihi boyunca etiğin önemi ifade edilmiş ve bir liderde bulunması beklenen etik değerler ortaya konmaya çalışılmıştır (Madenoğlu vd., 2014:47).
Bir çok tanımı sahip yapılan etik lider kavramı; Bandura (1977), herhangi bir kişinin model oluşturabilmesi için güvenilir olması gerektiğini; Resick, Hanges, Dickson ve Mitchelson (2006) ise etik liderliğin özelliklerini karakter ve doğruluk, etik farkındalık, toplum/insan uyumu, motivasyon, destekleme ve güçlendirme ve etik sorumluluk çerçevesinde yönetme olarak tanımlamışlardır. Brawn ve diğerleri (2005)’ne göre, etik liderlik; “Bireylerin faaliyetlerinde ve bireylerarası ilişkilerde belirlenmiş standart kurallar çerçevesinde hareket eden bu tarz yönlendirmeleri iki yönlü iletişim, güçlendirme ve ahlaki düşünmeye yönelterek artırmayı hedefleyen bir liderlik tarzıdır” (Akt. Aykan, 2006: 215). Resick, Hanges, Dickson ve
Mitchelson (2006) ise etik liderliğin özelliklerinin, doğruluk kavramının ön planda olduğu bireyin toplum ile uyumu, motivasyonu, etik sorumluluk kapsamında oluşan yönetim tarzı olarak belirlenmiştir (Akt. Gold vd., 2010).
Kalshoven, Den Hartog ve De Hoogh (2011) ise etik liderliğin bileşenlerinin doğruluk, güç paylaşımı, rollerin tanımlanması, kişilerin uyumu ve etik içerikli rehberlik yapmak şeklinde tanımlamıştır. Tanımlardan da anlaşıldığı üzere etik liderlik çift yönlüdür. Bir yönü; etik insanların etik kararlar vermesi iken ikinci yönü; liderlerin etiğe uygun davranmalarıdır. Etik liderlerin; nasıl davrandığı topumda ve gruplarda bilinirken ne düşündüğü, değer yargıları bilinememektedir. Bu nedenle liderlerin her zaman her koşulda etik olmaları ve davranmaları beklenmektedir (Eroğluer ve Yılmaz, 2015: 18).
Liderin; kurumsal hedeflerini doğru analiz ederek, uygulanması gereken davranışlarda kararlı davranarak, beceri ve yetkilerini etik davranışlarla bütünleşmesi etik liderliğin temelini oluşturmaktadır. Toplumun karmaşık yapıda olması, gruplar arasındaki iletişimin farklı olması, liderlerin yeni roller almasına ve beraberinde doğru analizler yaparak etik davranması etik liderden beklenmektedir. Bir kurumdaki etik duygusunu ve kavramını o kurumun yöneticisi ya da sorumlusu oluşturmaktadır. Çalışanlar liderlerini rol model alarak benzer davranış ve tutum gösterirler (DeRue ve Scott, 2010: 830-831).
İnsanları etkileme sanatı olan etik liderliğin dört ilkesi aşağıda belirtilmiştir (Eroğluer ve Yılmaz, 2015: 18):
- Etik liderler, takipçilerinin gözünde “norm ve standartlara uygun” davranış gösterirler ve onlara güven telkin ederler.
- Etik liderler, iş yerinde etik mesajların açık olarak ifade edilmesini sağlar ve takipçilerini geri bildirim vermeleri konusunda teşvik ederler.
- Etik liderler, açık etik standartlar koyarak izleyenlerin davranışlarını ödül ve cezalandırma yöntemi ile düzenlerler.
- Etik liderler, karar verme sürecinde etik prensiplere uygun davranarak süreçte takipçilerince gözlem yapılmasını sağlarlar.
Belirtilen bu dört ilkeyi gerçekleştiren liderler etik lider olarak kabul edilmektedir. Bu liderler içinde bulundukları toplumun ve organizasyonun normlarını bilerek hedeflerini oluştururlar ve bu hedefler doğrultusunda ilerlerken diğer çalışanlarına adil bir davranış sergilerler. Bu da çalışanların güven ve motivasyonun artmasına neden olmaktadır (Eroğluer ve Yılmaz, 2015: 18).
Liderlik toplumdan topluma farklılık göstermektedir ve bu nedenle bir çok liderlik türü ortaya çıkmış olup bunlardan biri de etik liderliktir. Liderin aldığı kararları doğruluk açısından değerlendirmesi, dürüst davranması sosyal değerlerinin gelişmesine katkıda bulunmaktadır. Kısaca etik lider, grubun ve bireylerin ortak çıkarları doğrultusunda oluşturulan etik ilkeler eşliğinde hareket eden liderdir (Schirmer vd, 2008).
devamını oku →