@gamzeyalcin
· 4 gün önce
ortakların şirketten aldığı ya da şirkete koyduğu, sermaye, maaş veya kâr payı niteliği taşımayan paraların izlendiği hesap. ortak şirketten para çekerse şirketin ortaktan alacağı doğar, ortak şirkete borç verirse şirketin ortağa borcu. tek düzen hesap planında ortaklardan alacaklar ve ortaklara borçlar olarak iki ayrı hesapta tutulur.
şahıs işletmesinden limited şirket yapısına geçenlerin ilk yıl en çok zorlandığı konu budur. 'şirket benim, param da benim' düşüncesiyle kasadan, şirket kartından ya da şirket hesabından kişisel harcama yapılır. tüzel kişilik ayrı olduğu için bu paralar kayıtta ortağa verilmiş borç gibi birikir. bakiye büyüdükçe şirket ortağına faizsiz kredi açmış gibi görünür ve incelemede örtülü kazanç dağıtımı tartışması gündeme gelebilir. uygulamada bu alacak için dönemsel faiz hesaplanması ve belgelendirilmesi istenir; yöntem ve oran şirketin durumuna göre değişir.
hikâyenin öbür yüzü şişkin kasadır. ortak parayı çekmiş ama kayda geçmemişse ya da nakit satışlar bankaya yatırılmamışsa defterde kasada çok para görünür. incelemede kasanın fiilen sayılması istenebilir ve aradaki fark yine ortağa verilmiş borç gibi değerlendirilebilir.
yıl içinde biriken bakiyeyi yıl sonunda tek kalemle kâr payına mahsup etmek de her zaman mümkün değildir; kâr dağıtımının genel kurul kararı, dağıtılabilir kâr ve stopaj gibi kendi adımları vardır. en etkili önlem alışkanlıktır. ortağın kendine aylık sabit bir ücret belirlemesi, nakit satışların her akşam bankaya yatırılması ve harcama yönetimi uygulaması gibi araçlarla şirket kartının kişisel harcamaya kapatılması, bu hesabı neredeyse sıfırda tutar.
şahıs işletmesinden limited şirket yapısına geçenlerin ilk yıl en çok zorlandığı konu budur. 'şirket benim, param da benim' düşüncesiyle kasadan, şirket kartından ya da şirket hesabından kişisel harcama yapılır. tüzel kişilik ayrı olduğu için bu paralar kayıtta ortağa verilmiş borç gibi birikir. bakiye büyüdükçe şirket ortağına faizsiz kredi açmış gibi görünür ve incelemede örtülü kazanç dağıtımı tartışması gündeme gelebilir. uygulamada bu alacak için dönemsel faiz hesaplanması ve belgelendirilmesi istenir; yöntem ve oran şirketin durumuna göre değişir.
hikâyenin öbür yüzü şişkin kasadır. ortak parayı çekmiş ama kayda geçmemişse ya da nakit satışlar bankaya yatırılmamışsa defterde kasada çok para görünür. incelemede kasanın fiilen sayılması istenebilir ve aradaki fark yine ortağa verilmiş borç gibi değerlendirilebilir.
yıl içinde biriken bakiyeyi yıl sonunda tek kalemle kâr payına mahsup etmek de her zaman mümkün değildir; kâr dağıtımının genel kurul kararı, dağıtılabilir kâr ve stopaj gibi kendi adımları vardır. en etkili önlem alışkanlıktır. ortağın kendine aylık sabit bir ücret belirlemesi, nakit satışların her akşam bankaya yatırılması ve harcama yönetimi uygulaması gibi araçlarla şirket kartının kişisel harcamaya kapatılması, bu hesabı neredeyse sıfırda tutar.