ilk ihracatını yapan üreticiye kâğıt üzerinde en rahat seçenek gibi görünür, 'malı kapıda veririz, gerisini alıcı bilir'. pratikte iş öyle yürümez. kural olarak ihracat beyannamesini alıcının yaptırması gerekir ama yabancı bir alıcının türkiye'de gümrük işlemlerini yürütmesi zordur. üstelik satıcı olarak ihracatı belgelemek, kdv iadesi ya da ihracat destekleri için çıkış belgelerine ihtiyaç duyarsınız. alıcının yaptırdığı beyannamede ihracatçı siz görünmüyorsanız bu belgeleri toplamak dert olur.
bir başka gözden kaçan nokta yüklemedir. exw'de yükleme bile alıcının işidir; tır sizin tesisinize geldiğinde forkliftle malı siz koyuyorsanız ve o sırada bir hasar olursa risk kimde, tartışma çıkar. bu yüzden gümrük müşavirlerinin çoğu, yükleme satıcının tesisinde yapılacaksa fca kuralını önerir. fca'da satıcı ihracat gümrüğünü yapar, malı alıcının belirlediği taşıyıcıya teslim eder.
kısacası exw yurt içinde ya da alıcının yerelde güçlü bir temsilcisi olduğu durumlarda anlamlıdır. teklif yazarken kuralın yanına mutlaka teslim yerini ve hangi incoterms sürümünün esas alındığını eklemek gerekir, ddp gibi öbür uçtaki kurallarda olduğu gibi.


@pusula