@cemrebulutbir projede başta üzerinde anlaşılan işin, ek ücret ya da ek süre konuşulmadan küçük küçük taleplerle büyümesi. ingilizcede scope creep diye geçer. her talep tek başına makul görünür, 'şuraya bir buton daha', 'bu raporu bir de aylık alalım', 'logo biraz daha samimi olsun'. toplandığında ise proje başladığından epey büyük, bütçe aynı, takvim kaymış haldedir.
ürün yönetiminde de serbest çalışmada da kökü aynı, kapsamın yazılı ve somut tanımlanmamış olması. 'web sitesi tasarımı' bir kapsam değildir. kaç sayfa, hangi ekranlar, kaç tur revizyon, hangi teslim biçimi yazılmadıkça her yorum meşrudur. bu yüzden teklif metninde neyin dahil olduğu kadar neyin dahil olmadığı da yazılmalı. revizyon turu sayısını sınırlamak bunun en bilinen aracı.
kapsam kaymasını tamamen önlemek mümkün değil, zaten amaç bu da değil. müşteri projede ilerledikçe gerçekten yeni bir şey öğrenir ve isteği değişir, bu sağlıklı bir şey. önemli olan değişikliğin görünür olması. iyi işleyen bir düzende her yeni talep 'bu kapsamın içinde mi, değilse ne kadar ek süre ve ücret' sorusuyla karşılanır. küçük bir değişiklik talebi formu ya da tek satırlık e-posta onayı bile yeter. teslimden sonra gelen talepler için aynı mantık bakım anlaşması ile kurulur.
sık yapılan hata, ilişkiyi bozmamak için ilk birkaç küçük talebi ücretsiz yapmak. müşteri bunu kapsamın parçası olarak öğrenir ve sonraki talep reddedildiğinde şaşırır. beyaz etiket işlerde durum daha karışık, talep son müşteriden ajansa, ajanstan size iki el değiştirerek gelir ve kapsam tartışması iki ayrı anlaşmaya dağılır. ürün tarafında da yol haritasına giren her yeni maddenin hangi eski maddeyi ittiğini göstermek, aynı disiplinin içeriden versiyonu.
ürün yönetiminde de serbest çalışmada da kökü aynı, kapsamın yazılı ve somut tanımlanmamış olması. 'web sitesi tasarımı' bir kapsam değildir. kaç sayfa, hangi ekranlar, kaç tur revizyon, hangi teslim biçimi yazılmadıkça her yorum meşrudur. bu yüzden teklif metninde neyin dahil olduğu kadar neyin dahil olmadığı da yazılmalı. revizyon turu sayısını sınırlamak bunun en bilinen aracı.
kapsam kaymasını tamamen önlemek mümkün değil, zaten amaç bu da değil. müşteri projede ilerledikçe gerçekten yeni bir şey öğrenir ve isteği değişir, bu sağlıklı bir şey. önemli olan değişikliğin görünür olması. iyi işleyen bir düzende her yeni talep 'bu kapsamın içinde mi, değilse ne kadar ek süre ve ücret' sorusuyla karşılanır. küçük bir değişiklik talebi formu ya da tek satırlık e-posta onayı bile yeter. teslimden sonra gelen talepler için aynı mantık bakım anlaşması ile kurulur.
sık yapılan hata, ilişkiyi bozmamak için ilk birkaç küçük talebi ücretsiz yapmak. müşteri bunu kapsamın parçası olarak öğrenir ve sonraki talep reddedildiğinde şaşırır. beyaz etiket işlerde durum daha karışık, talep son müşteriden ajansa, ajanstan size iki el değiştirerek gelir ve kapsam tartışması iki ayrı anlaşmaya dağılır. ürün tarafında da yol haritasına giren her yeni maddenin hangi eski maddeyi ittiğini göstermek, aynı disiplinin içeriden versiyonu.