@tohumcu · 6 gün önce
Kuru üzümde okratoksin derdi: sergide kurutmadan kasalı kurutmaya geçerken neleri değiştirdik
Manisa'da küçük bir organik bağımız var, kuru üzüm ve pekmez yapıp kendi markamızla satıyoruz. Kuru üzüm işinde herkesin korktuğu bir kelime var: okratoksin. Aspergillus türü bazı küflerin ürettiği bir toksin bu ve kuru üzüm, kahve, tahıl gibi ürünlerde aranıyor. İhracatçı alıcılar da, iyi zincir marketler de analiz raporu istiyor. Birkaç yıl önce bizim de bir partimiz sınırda çıktı. O günden sonra kurutma düzenimizi baştan kurduk, yaptıklarımızı paylaşayım.
Önce sorunun nereden geldiğini anlamamız gerekti. Ziraat mühendisi bir arkadaşımız şunu anlattı: risk tek bir anda oluşmuyor, bağda başlıyor. Hasattan önce yağmur alan, çatlayan ya da böcek zararı görmüş taneler küf için kapı açıyor. Sonra kurutma sırasında tane uzun süre nemli kalırsa küf rahat ediyor. En son depoda nem alırsa iş tamamen bozuluyor.
Bağda yaptığımız değişiklik hasat zamanlamasıydı. Eskiden herkes ne zaman toplarsa biz de o zaman toplardık. Şimdi hava tahminine daha çok bakıyoruz, hasattan sonra yağmur riski varsa beklemek yerine erken toplamayı tercih ediyoruz. Hasatta çürük ve yarık salkımları ayrı kasaya alıyoruz, onlar asla kurutmaya girmiyor. Bu ilk sene işçilerle tartışma çıkardı, çünkü ayıklamak zaman alıyor.
Kurutmada en büyük değişiklik yerden kalkmak oldu. Toprak sergiden, üstü örtülü ve yerden yüksek tel kasalara geçtik. Hava altından da dolaşıyor, sabah çiyi ve ani yağmurda örtüyü çekmek kolay. Kasaları her gün çevirmek eskisinden fazla işçilik istiyor ama tane daha eşit kuruyor. Kurutmanın sonunda nem ölçerle kontrol ediyoruz, hedef nemin altına inmeden çuvallamıyoruz.
Depoda da iki şey yaptık: çuvalları doğrudan zemine değil palet üstüne koyuyoruz ve depoya basit bir nem ölçer taktık. Nem yükseldiğinde kapıyı açıp havalandırıyoruz.
Bilançoya gelince: işçilik arttı, kasalar bir defalık masraf oldu, ama o günden beri analizde sorun çıkmadı ve alıcının bizimle çalışmaya devam etmesi bütün bu masrafa değdi. Sınır değerler ve hangi analizin istendiği alıcıya ve ülkeye göre değişiyor, bunu mutlaka alıcınızla ve laboratuvarınızla netleştirin.
Kuru üzüm, incir ya da kayısı kurutan arkadaşlar, siz hangi önlemleri alıyorsunuz?
Önce sorunun nereden geldiğini anlamamız gerekti. Ziraat mühendisi bir arkadaşımız şunu anlattı: risk tek bir anda oluşmuyor, bağda başlıyor. Hasattan önce yağmur alan, çatlayan ya da böcek zararı görmüş taneler küf için kapı açıyor. Sonra kurutma sırasında tane uzun süre nemli kalırsa küf rahat ediyor. En son depoda nem alırsa iş tamamen bozuluyor.
Bağda yaptığımız değişiklik hasat zamanlamasıydı. Eskiden herkes ne zaman toplarsa biz de o zaman toplardık. Şimdi hava tahminine daha çok bakıyoruz, hasattan sonra yağmur riski varsa beklemek yerine erken toplamayı tercih ediyoruz. Hasatta çürük ve yarık salkımları ayrı kasaya alıyoruz, onlar asla kurutmaya girmiyor. Bu ilk sene işçilerle tartışma çıkardı, çünkü ayıklamak zaman alıyor.
Kurutmada en büyük değişiklik yerden kalkmak oldu. Toprak sergiden, üstü örtülü ve yerden yüksek tel kasalara geçtik. Hava altından da dolaşıyor, sabah çiyi ve ani yağmurda örtüyü çekmek kolay. Kasaları her gün çevirmek eskisinden fazla işçilik istiyor ama tane daha eşit kuruyor. Kurutmanın sonunda nem ölçerle kontrol ediyoruz, hedef nemin altına inmeden çuvallamıyoruz.
Depoda da iki şey yaptık: çuvalları doğrudan zemine değil palet üstüne koyuyoruz ve depoya basit bir nem ölçer taktık. Nem yükseldiğinde kapıyı açıp havalandırıyoruz.
Bilançoya gelince: işçilik arttı, kasalar bir defalık masraf oldu, ama o günden beri analizde sorun çıkmadı ve alıcının bizimle çalışmaya devam etmesi bütün bu masrafa değdi. Sınır değerler ve hangi analizin istendiği alıcıya ve ülkeye göre değişiyor, bunu mutlaka alıcınızla ve laboratuvarınızla netleştirin.
Kuru üzüm, incir ya da kayısı kurutan arkadaşlar, siz hangi önlemleri alıyorsunuz?
5 1 yorum