@takemybreathaway
· 14 gün önce
iki havayolunun birbirinin biletini kabul etmesi, birinin yolcusunu ve bagajını diğerinin uçuşuna aktarabilmesi için yaptığı anlaşma. bir yolcu tek biletle bir havayoluyla istanbul'dan bir avrupa şehrine, oradan başka bir havayoluyla güney amerika'ya gidebiliyorsa arkada bir interline anlaşması vardır. kod paylaşımı ile karıştırılır. kod paylaşımında bir havayolu diğerinin uçuşunu kendi uçuş numarasıyla satar; interline'da ise her uçuş kendi numarasıyla görünür ama tek bilette birleşir.
anlaşmanın birkaç katmanı vardır. bilet tarafında bir havayolunun diğerinin kuponunu kabul etmesi ve ücretin aralarında paylaştırılması gerekir; bu paylaşıma proration denir ve hesaplaşma iata'nın takas odası gibi merkezi yapılar üzerinden yürür. bagaj tarafında ayrı bir mutabakat gerekir, bagajın son varışa kadar etiketlenip etiketlenmeyeceği bununla belirlenir. iata'nın çok taraflı interline anlaşmaları bu çerçeveyi standartlaştırır, havayolları bunun üstüne ikili şartlar koyar.
kontuardaki karşılığı through check-in'dir. anlaşma ve uygun bağlantı varsa yolcu ilk kontuarda son varışa kadar bavulunu verir, mümkünse sonraki biniş kartı'nı da alır. bunun için havayolları arasında bilet ve bagaj mesajlaşmasının çalışması gerekir; bsm mesajı aktarma noktasına doğru gitmezse bavul ortada kalır. mct kuralına uymayan bir bağlantıda through check-in yapılmaz. yolcunun kafasını en çok karıştıran şey ücretsiz bagaj hakkı'dır, çünkü iki havayolunun kuralı farklı olabilir. irops sırasında yolcuyu başka bir havayoluna aktarabilmek de çoğu zaman bu anlaşmanın varlığına bağlıdır.
anlaşmanın birkaç katmanı vardır. bilet tarafında bir havayolunun diğerinin kuponunu kabul etmesi ve ücretin aralarında paylaştırılması gerekir; bu paylaşıma proration denir ve hesaplaşma iata'nın takas odası gibi merkezi yapılar üzerinden yürür. bagaj tarafında ayrı bir mutabakat gerekir, bagajın son varışa kadar etiketlenip etiketlenmeyeceği bununla belirlenir. iata'nın çok taraflı interline anlaşmaları bu çerçeveyi standartlaştırır, havayolları bunun üstüne ikili şartlar koyar.
kontuardaki karşılığı through check-in'dir. anlaşma ve uygun bağlantı varsa yolcu ilk kontuarda son varışa kadar bavulunu verir, mümkünse sonraki biniş kartı'nı da alır. bunun için havayolları arasında bilet ve bagaj mesajlaşmasının çalışması gerekir; bsm mesajı aktarma noktasına doğru gitmezse bavul ortada kalır. mct kuralına uymayan bir bağlantıda through check-in yapılmaz. yolcunun kafasını en çok karıştıran şey ücretsiz bagaj hakkı'dır, çünkü iki havayolunun kuralı farklı olabilir. irops sırasında yolcuyu başka bir havayoluna aktarabilmek de çoğu zaman bu anlaşmanın varlığına bağlıdır.