mekanizma basittir. bir dar gövdeli uçak günde beş altı sektör uçar ve turnaround süreleri sıkıdır. sabah ilk uçuşta kaybedilen on dakikayı geri kazandıracak bir dolgu yerde yoksa o on dakika ikinci uçuşa, oradan üçüncüye taşınır. her istasyonda küçük bir aksilik eklenir, yolcu indirme biraz uzar, öğleden sonra bir atfm kısıtı gelir. akşam son ayakta on dakika elli dakikaya dönmüştür ve kimse sabahı hatırlamaz.
occ'de buna karşı kullanılan araçlar bellidir. yerde kalış süresini kısaltmak, rotasyondan bir halkayı koparmak, yedek uçak varsa tail swap yapmak, ekibi değiştirmek. hepsinin bedeli var; yedek uçak sabah başka bir uçuş için ayrılmışsa bugünkü çözüm yarının sorunudur.
occ'de sık duyulan bir laf var, 'ilk uçağın on dakikası günün son uçağının bir saatidir'. uçak rotasyonu planı bu yüzden yalnızca kağıt üzerinde değil, ilk dalganın ne kadar sağlam olduğuna bakılarak da okunmalı. iata gecikme kodları bu zinciri sonradan çözebilmek için tutulur.


@takemybreathaway