@nowayfacebook'un 9 şubat 2009'da eklediği, tek tıkla onay bildiren küçük başparmak; sosyal medyanın en çok kopyalanan arayüz öğesi ve dikkat ekonomisinin sembolü. ürün olarak basit, etkisi olarak devasa: hem news feed algoritmasının ana sinyali hem de internetin geri kalanını facebook'a bağlayan kanca.
fikir facebook'ta 2007'de ortaya çıktı; ürün yöneticisi leah pearlman ve mühendis justin rosenstein'ın ekibi başta 'awesome' adını düşünüyordu. mark zuckerberg düğmeyi bir buçuk yıl boyunca birkaç kez reddetti, yorumların azalacağından endişe ediyordu. bu arada friendfeed adlı küçük girişim 2007'de 'like' özelliğini kullanmaya başlamıştı; facebook 2009'da düğmeyi çıkardı ve aynı yılın ağustosunda friendfeed'i satın aldı. sonuç beklenenin tersi oldu: yorumlar azalmadı, toplam etkileşim katlandı, çünkü yorum yazmayacak kadar tembel milyonlarca kişi bir tık atmaya razıydı.
nisan 2010'da f8 konferansında beğen düğmesi dış sitelere açıldı; open graph ile birlikte haber siteleri, bloglar ve e-ticaret sayfaları düğmeyi ekledi. bu hamlenin görünmeyen tarafı, düğmeyi barındıran her sayfanın ziyaretçisini facebook'a bildirmesiydi; kullanıcı tıklamasa bile. facebook böylece internetin büyük kısmında gezinme verisi toplamaya başladı, meta pixel'in atası bu düğmedir ve gdpr davalarında en çok tartışılan konulardan biri oldu. şubat 2016'da tepkiler (love, haha, wow, sad, angry) eklendi; sızan belgeler daha sonra algoritmanın 'angry' tepkisine beş kat ağırlık verdiğini ve bunun öfkeli içeriği öne çıkardığını gösterdi, ağırlık 2021'de sıfırlandı.
2019'dan itibaren instagram ve facebook beğeni sayılarını gizleme denemeleri yaptı; gerekçe, gençlerde sosyal karşılaştırma baskısı. 2021'de gizleme kullanıcı tercihine bırakıldı. düğmeyi tasarlayanların ikisi de sonradan eleştirmen oldu: rosenstein 'parlak ses tıngırtısı' dediği bildirimleri telefonundan kaldırdı, pearlman beğeni bağımlılığını anlatan çizimler yaptı. ürün tasarımı için ders çift yönlü: en küçük etkileşim biçimi en büyük veriyi üretir ve en küçük tasarım kararı toplumsal davranışı değiştirebilir. growth hacking literatüründe beğen düğmesi, 'sürtünmeyi sıfıra indirme' örneği olarak anlatılır.
fikir facebook'ta 2007'de ortaya çıktı; ürün yöneticisi leah pearlman ve mühendis justin rosenstein'ın ekibi başta 'awesome' adını düşünüyordu. mark zuckerberg düğmeyi bir buçuk yıl boyunca birkaç kez reddetti, yorumların azalacağından endişe ediyordu. bu arada friendfeed adlı küçük girişim 2007'de 'like' özelliğini kullanmaya başlamıştı; facebook 2009'da düğmeyi çıkardı ve aynı yılın ağustosunda friendfeed'i satın aldı. sonuç beklenenin tersi oldu: yorumlar azalmadı, toplam etkileşim katlandı, çünkü yorum yazmayacak kadar tembel milyonlarca kişi bir tık atmaya razıydı.
nisan 2010'da f8 konferansında beğen düğmesi dış sitelere açıldı; open graph ile birlikte haber siteleri, bloglar ve e-ticaret sayfaları düğmeyi ekledi. bu hamlenin görünmeyen tarafı, düğmeyi barındıran her sayfanın ziyaretçisini facebook'a bildirmesiydi; kullanıcı tıklamasa bile. facebook böylece internetin büyük kısmında gezinme verisi toplamaya başladı, meta pixel'in atası bu düğmedir ve gdpr davalarında en çok tartışılan konulardan biri oldu. şubat 2016'da tepkiler (love, haha, wow, sad, angry) eklendi; sızan belgeler daha sonra algoritmanın 'angry' tepkisine beş kat ağırlık verdiğini ve bunun öfkeli içeriği öne çıkardığını gösterdi, ağırlık 2021'de sıfırlandı.
2019'dan itibaren instagram ve facebook beğeni sayılarını gizleme denemeleri yaptı; gerekçe, gençlerde sosyal karşılaştırma baskısı. 2021'de gizleme kullanıcı tercihine bırakıldı. düğmeyi tasarlayanların ikisi de sonradan eleştirmen oldu: rosenstein 'parlak ses tıngırtısı' dediği bildirimleri telefonundan kaldırdı, pearlman beğeni bağımlılığını anlatan çizimler yaptı. ürün tasarımı için ders çift yönlü: en küçük etkileşim biçimi en büyük veriyi üretir ve en küçük tasarım kararı toplumsal davranışı değiştirebilir. growth hacking literatüründe beğen düğmesi, 'sürtünmeyi sıfıra indirme' örneği olarak anlatılır.