bu konuşmanın dili standarttır ve kısa tutulur. yer ekibi bağlandığını söyler, kokpit karşılık verir. ardından yer ekibi uçağın itişe hazır olduğunu, yani kapıların kapandığını, ekipmanın uzaklaştırıldığını ve takoz'ların alındığını bildirir. kokpit itiş onayını aldığını ve frenleri bıraktığını söyler, yer ekibi tekrar eder. itiş başlar, motor çalıştırma izni istenir, yer ekibi motor çevresinin boş olduğunu teyit eder. itiş bitince park freni istenir ve kokpit freni çektiğini söylemeden çekici ayrılmaz. ifadelerin tam hali havayoluna göre biraz değişir ama iskeletin sırası değişmez.
en büyük tehlike, iki tarafın birbirini anladığını varsayıp aslında anlamamasıdır. frenlerin bırakıldığı ile çekildiği arasındaki fark tek bir kelimedir ama sonucu bir yaralanma olabilir; bu yüzden her kritik bilgi tekrarlanır ve teyit edilir. kulaklık bağlantısı koptuğunda ya da gürültüde konuşma anlaşılmadığında standart el işaretlerine, yani marshaller'ın da kullandığı dile dönülür. ekip kaynak yönetimi (crm) ilkeleri kokpitin içinde nasıl işliyorsa, kokpit ile yer arasındaki bu kısa konuşmada da öyle işler.


@takemybreathaway