işe yaradığı yer belli. okumayı unutmuş biri için somut bir sayı, telefonda boşa geçen dakikaları kitaba çevirmek için iyi bir bahane. smart hedef mantığıyla kurulmuş, ölçülebilir ve ulaşılabilir bir hedef okumayı gündelik bir alışkanlık haline getirebilir.
sorun yıl sonu yaklaşınca başlar. hedefin yarısındaysanız iki yol kalır, ince kitaplar, novellalar, kısa öykü derlemeleriyle sayıyı tamamlamak ya da sayıyı bırakıp okumanın tadına dönmek. ilk yolu seçenlerin sık anlattığı bir deneyim var, aralıkta art arda okunan ince kitapların neredeyse hiçbiri birkaç ay sonra hatırlanmaz. sayı tamamlanır ama okuma bir kontrol listesine döner, ölçü hedefin yerini almıştır. edebiyat öğretmeni olarak öğrencilerde de aynısını görürüm, sayfa yarışı başladığında ilk bırakılan en kalın ve en zor kitaptır.
bu yüzden sayı yerine başka ölçüler deneyenler çoğalıyor. her ay en az bir kalın, bir ince kitap gibi denge kuralları, haftalık okuma saati, belirli bir türe ya da döneme odaklanan tematik hedefler, bir yazarın bütün eserlerini sırayla okumak gibi derinlik hedefleri. sayıyı korumak isteyen için de bir uyarı var, hatırlanmayan kitaplar genelde rastgele seçilenlerdir, kısa kitap da özenle seçilmeli. yarım kalmış kalın bir romanı bitirmek, sayıyı tutturmak için okunan on ince kitaptan daha çok iz bırakır. okumaya ayrılan zamanı korumak için pomodoro tekniği gibi basit odak yöntemleri de işe yarar.


@okurgezgin