Eski binada dıştan mantolama mı içten yalıtım mı? Mimar olarak sahada gördüğüm 5 hata
1. Yalnızca bir daireyi içten yalıtmak ve birleşim noktalarını unutmak. Apartmanda kat malikleri anlaşamayınca bazı daireler duvarı içten yalıtıyor. Bu mümkün, ama döşeme ve kolon birleşimleri gibi yerler yalıtımsız kalıyor ve buralar ısı köprüsü oluyor. Soğuk kalan bu noktalarda yoğuşma ve küf daha belirgin hale gelebiliyor.
2. İçten yalıtımda buhar dengesini düşünmemek. İç yüzeye yapılan yalıtımda, duvarın içinde nemin nerede yoğuşacağı hesaplanmalı. Uygun buhar kesici ya da buhar dengeleyici katman olmadan yapılan uygulamalarda nem duvarın içinde kalabiliyor. Bu iş bir mühendislik hesabı gerektiriyor, yalnızca ustanın tecrübesine bırakılmamalı.
3. Dıştan mantolamada pencere çevresini atlamak. Mantolamanın en çok kusurlu yapıldığı yerler pencere söveleri, balkon altları ve çatı birleşimleri. Bina cephesi düzgün görünür ama pencere kenarında yalıtım bitince oradan ısı kaçmaya devam eder.
4. Yalıtımdan sonra havalandırmayı unutmak. Eskiden binalar her yerden hava alıyordu, yalıtım ve yeni pencerelerden sonra bina daha sızdırmaz hale geliyor. İçeride oluşan nemin atılması için düzenli havalandırma alışkanlığı ya da uygun bir havalandırma çözümü gerekiyor. Yalıtım sonrasında küf şikâyetinin artması bu yüzden sık görülüyor.
5. Malzemeyi yalnızca fiyata göre seçmek. Yalıtım levhasının yanında yapıştırıcı, dübel, file ve sıva da sistemin parçası. Sistemi oluşturan ürünlerin birbiriyle uyumlu olması ve ilgili standartlara uygun olması gerekiyor. Ucuz bir kalemden yapılan tasarruf, birkaç yıl sonra çatlak ve kabarma olarak geri dönebiliyor.
Bu konularda karar verirken binanın durumu, yangın güvenliği ve ilgili yönetmelikler de devreye giriyor, o yüzden işi bir mimar ya da mühendisle planlamak her zaman daha sağlıklı. Bu kanalda yalıtım öncesi ve sonrası faturasını kıyaslayan var mı? Gerçek tasarrufun nerede başladığını gerçek verilerle görmek çok öğretici olurdu.



@elifaksoy