sağlayıcı kararını çoğunlukla geçmiş gelir verisine bakarak verir. düzenli monthly recurring revenue üreten, churn oranı düşük ve müşteri edinme maliyeti ile geri dönüş süresini iyi bilen abonelik şirketleri en uygun adaydır. bu yüzden ödeme altyapısına ya da muhasebe sistemine erişim istenir. ar-ge süresi uzun, geliri oturmamış ya da marjı ince işlerde ise model ağır gelir, çünkü her satıştan bir pay doğrudan çıkıp gider.
dikkat edilecek yer gerçek maliyettir. toplam geri ödeme tutarı sabit olduğu için hızlı büyürseniz borcu kısa sürede kapatırsınız ve yıllık bazda bakınca maliyet beklenenden yüksek çıkar. sözleşmede gelirin nasıl tanımlandığı (iade ve iptaller düşülüyor mu), erken kapama koşulu ve veri erişiminin süresi mutlaka okunmalı. gelir paylaşım sözleşmesi ile karıştırılır, oradaki ilişki genelde bir projeye bağlıdır, burada ise şirketin toplam gelirinden ödeme yapılır.
en mantıklı kullanım, geri dönüşü ölçülmüş tek bir büyüme kanalını beslemek. belirsiz bir planla 'nasılsa hisse vermiyoruz' diye alındığında klasik bir borçtan farkı kalmaz.


@pivotcu