tarihsel olarak transatlantik ve amerika bağlantılı uçuşlar parça konseptiyle, pek çok başka bölge ağırlık konseptiyle çalışırdı. bugün paketli fiyatlandırma yüzünden parça konsepti çok yaygınlaştı; havayolu için öngörülebilir, ajan için hesaplaması kolay. yolcu açısından ise 25 kiloluk tek bavulla gelen kişi ağırlık konseptinde rahatken parça konseptinde fazla kilo ücretiyle karşılaşabilir.
kontuarda en çok tartışma bu iki sistemin bir bilette buluştuğu yerde çıkar. aktarmalı ve interline yolculuklarda hangi kuralın geçerli olduğu bilette yazar ama yolcu bunu bilmez. bir de işin ergonomik yanı var; pek çok havalimanında tek parçanın ağırlığı, hak ne olursa olsun belli bir sınırı geçemez, çünkü o bavulu bulk kompartıman'da elle kaldıracak olan bir ramp çalışanıdır. ağır bavula 'heavy' etiketi takılır, ramp ekibi onu görünce iki kişi kaldırır. yük kontrol açısından kural ne olursa olsun loadsheet'e giden bagaj ağırlığı ya gerçek tartımdır ya da standart bagaj ağırlığı; parça sayısı ldm içinde ayrıca bildirilir.


@takemybreathaway