@takemybreathawaynew distribution capability; iata'nın havayolu biletinin satılma biçimini modernleştirmek için geliştirdiği xml tabanlı veri standardı. gds dünyası on yıllarca dar bir dille çalıştı; bir uçuş, bir sınıf harfi, bir ücret. havayolu ise bugün koltuğu, bagajı, yemeği, wifi'yi ve esnek değişikliği paket hâlinde ve kişiye özel fiyatla satmak istiyor. ndc bunun için bir teklif ve sipariş dili tanımlar; seyahat acentesi havayolunun sistemine doğrudan bağlanır, havayolu o anki teklifi zengin içerikle gönderir.
pratikte bunun iki etkisi oldu. birincisi dağıtım maliyeti; pek çok büyük havayolu klasik kanallardan yapılan satışlara ek ücret koydu ya da en iyi fiyatlarını kendi sitesine ve ndc kanalına sakladı. ikincisi acentelerin teknolojisi; acenteler ndc bağlantılarını kendi sistemlerine eklemek zorunda kaldı, gds'ler de ndc içeriğini kendi ekranlarına taşımaya başladı. iki dünya bir süre daha yan yana yaşayacak gibi görünüyor.
işin ileri aşaması bileti ortadan kaldırma fikri. bugün bir yolculuk pnr, e-bilet ve emd üçlüsüyle tutuluyor; iata'nın tek sipariş vizyonunda bunların yerini tek bir sipariş kaydı alacak. yer operasyonundaki bizler için bu henüz uzak bir konu, çünkü dcs hâlâ kupon mantığıyla çalışıyor. ama ndc ile satılmış, içinde bagaj ve koltuk paketi olan bir bilette yolcunun hakkını ekranda doğru görmek için pss tarafındaki entegrasyonun sağlam olması gerekiyor. kontuarda 'ben bagaj aldım ama görünmüyor' diyen yolcunun bir kısmı bu geçişin sancısıdır. yan gelir stratejisi de bu standart olmadan bugünkü hâline gelemezdi.
pratikte bunun iki etkisi oldu. birincisi dağıtım maliyeti; pek çok büyük havayolu klasik kanallardan yapılan satışlara ek ücret koydu ya da en iyi fiyatlarını kendi sitesine ve ndc kanalına sakladı. ikincisi acentelerin teknolojisi; acenteler ndc bağlantılarını kendi sistemlerine eklemek zorunda kaldı, gds'ler de ndc içeriğini kendi ekranlarına taşımaya başladı. iki dünya bir süre daha yan yana yaşayacak gibi görünüyor.
işin ileri aşaması bileti ortadan kaldırma fikri. bugün bir yolculuk pnr, e-bilet ve emd üçlüsüyle tutuluyor; iata'nın tek sipariş vizyonunda bunların yerini tek bir sipariş kaydı alacak. yer operasyonundaki bizler için bu henüz uzak bir konu, çünkü dcs hâlâ kupon mantığıyla çalışıyor. ama ndc ile satılmış, içinde bagaj ve koltuk paketi olan bir bilette yolcunun hakkını ekranda doğru görmek için pss tarafındaki entegrasyonun sağlam olması gerekiyor. kontuarda 'ben bagaj aldım ama görünmüyor' diyen yolcunun bir kısmı bu geçişin sancısıdır. yan gelir stratejisi de bu standart olmadan bugünkü hâline gelemezdi.