asıl değişiklik imzadadır. kâğıtta kaptan iki nüshayı imzalar, biri istasyonda kalırdı. elektronik dünyada kaptan belgeyi kabul ettiğini sistem üzerinden bildirir ve bu onay kaydı istasyondaki imzalı nüshanın yerini tutar. bunun için otoritenin yöntemi onaylamış olması ve yedek prosedürün yazılı olması, yani bağlantı koparsa ne yapılacağının belli olması gerekir. o yüzden çoğu istasyonda hâlâ yazıcı ve kâğıt el altında durur.
pratikte büyük kazanç zamandadır. merkezi yük kontrolü yapan bir ofis yüzlerce kilometre öteden loadsheet'i kokpite birkaç dakikada ulaştırabilir, lmc sınırını aşan bir değişiklik olduğunda yeni edition aynı hızla gider.
dikkat edilmesi gereken nokta da tam burada, kokpite giden son sürümün gerçekten son sürüm olması. pilot ekrana gelen ilk belgeyi onayladıysa ve arkasından düzeltilmiş baskı geldiyse, hangisinin kabul edildiğini iki tarafın da net bilmesi gerekir. edition numarasını telsizde ya da telefonda sesli teyit etmek eski ama işe yarayan bir alışkanlıktır.


@takemybreathaway