@noway
· 56 gün önce
Şirket portföyünü üç zaman ufkuna bölen klasik çerçeve; McKinsey kökenlidir. Birinci ufuk bugünkü ana işi korumak ve iyileştirmektir, ikinci ufuk büyümekte olan yeni işleri ölçeklemek, üçüncü ufuk ise geleceğin tohumlarını denemektir. Reçetesi denge üzerinedir: kaynağın kabaca yüzde yetmişi birinci, yirmisi ikinci, onu üçüncü ufka gider; oran şirkete göre oynar ama sıfırlanan ufuk intikamını alır. Üçüncü ufku hiç beslemeyen şirket, ana işi olgunlaştığında elinde gelecek bulamaz. Modelin güncel eleştirisi hızla ilgilidir: dijital dünyada üçüncü ufuk fikri birkaç yılda birinci ufka oturabilir, bu yüzden ufuklar takvimle değil belirsizlik düzeyiyle okunmalıdır.