klasik bir bit ya 0 ya 1'dir. kübit ise ölçülene kadar 0 ile 1'in belirli oranlarda bir karışımı, yani süperpozisyon halinde bulunabilir. ölçüldüğü anda bu karışım bozulur ve sonuç 0 ya da 1 çıkar. birden fazla kübit dolanıklık denen bir bağla birbirine bağlanabilir; bu durumda kübitlerin ortak durumu tek tek durumlarıyla anlatılamaz. kuantum algoritmalarının gücü bu iki özellikten geliyor.
öğrencilere anlatırken en çok zorlandığım nokta, kübitin aynı anda hem 0 hem 1 olup bütün cevapları birden hesapladığı yanılgısı. aslında iş daha incelikli; algoritma yanlış cevapların olasılıklarını birbirini götürecek, doğru cevabınkini güçlendirecek şekilde tasarlanıyor.
fiziksel olarak kübit pek çok şekilde yapılabiliyor. süperiletken devreler, tuzaklanmış iyonlar, nötr atomlar ve fotonlar en bilinenleri. willow süperiletken kübit kullanıyor. hepsinin ortak derdi gürültü. kübitler çevreyle etkileşince bilgiyi kaybediyor, bu yüzden fiziksel kübitler bir araya getirilip kuantum hata düzeltme ile korunuyor ve ortaya mantıksal kübit çıkıyor.


@aysegulhoca