@menamen · 15 gün önce
Sonra okurum diye kaydettiğim 400 makale: okuma listesini gerçekten okunur hale getirmek için ne değiştirdim?
Çevirmenim ve bir de haftalık bülten yazıyorum. Mesleğim gereği çok okuyorum, ya da okuduğumu sanıyordum. Geçen ay sonra okumak için kaydettiğim yazıların listesine baktım ve dört yüzü geçtiğini gördüm. Yarısından fazlası bir yıldan eski. Kaydetmek, okumanın yerini almıştı. Kaydettiğim anda bir şey yapmış gibi hissediyordum. Kanalda not almak ile üretmek arasındaki fark konuşulmuş, bu da onun okuma tarafı.
İlk yaptığım şey listeyi sıfırlamak oldu. Hepsini sildim demeyeyim, bir arşiv klasörüne taşıdım. Ama ana listede hiçbir şey kalmadı. Bunu yapmak zor geldi, sanki önemli bir şeyi kaybedecekmişim gibi. İki hafta sonra arşive bir kez bile bakmadığımı fark ettim.
İkincisi, listeye bir sınır koydum. Okuma listemde aynı anda en fazla yirmi yazı olabilir. Yeni bir şey eklemek istiyorsam ya birini okuyacağım ya da birini sileceğim. Bu basit sınır kaydetme davranışımı değiştirdi. Artık bir yazıyı kaydetmeden önce 'bu, listedeki yirmi yazıdan birini çıkarmaya değer mi' diye soruyorum. Çoğu zaman cevap hayır.
Üçüncüsü, okumak için ayrı bir zaman. Eskiden kaydettiğim yazıları boşluk bulduğumda okuyacağımı düşünüyordum. Boşluk hiç gelmiyordu, ya da geldiğinde telefonda başka bir şeye bakıyordum. Şimdi salı ve cuma akşamları bir saatlik okuma zamanım var. Bilgisayardan değil, tabletten, bildirimler kapalı.
Dördüncüsü, okuduğumdan bir şey çıkarmak. Her okuduğum yazının sonunda iki üç cümlelik bir not yazıyorum: ne öğrendim, kime ya da hangi işe yarar. Bu notların bir kısmı bültenime dönüşüyor. Okumanın bir çıktısı olunca okumaya daha istekli oluyorum.
Değişmeyen bir şey var: hâlâ okuduğumdan çok kaydetmek istiyorum. Sınır işe yarıyor ama dürtü gitmedi. Siz okuma listenizi nasıl yönetiyorsunuz? Özellikle iş gereği çok okuyanların, okuduklarını nasıl not aldığını merak ediyorum.
İlk yaptığım şey listeyi sıfırlamak oldu. Hepsini sildim demeyeyim, bir arşiv klasörüne taşıdım. Ama ana listede hiçbir şey kalmadı. Bunu yapmak zor geldi, sanki önemli bir şeyi kaybedecekmişim gibi. İki hafta sonra arşive bir kez bile bakmadığımı fark ettim.
İkincisi, listeye bir sınır koydum. Okuma listemde aynı anda en fazla yirmi yazı olabilir. Yeni bir şey eklemek istiyorsam ya birini okuyacağım ya da birini sileceğim. Bu basit sınır kaydetme davranışımı değiştirdi. Artık bir yazıyı kaydetmeden önce 'bu, listedeki yirmi yazıdan birini çıkarmaya değer mi' diye soruyorum. Çoğu zaman cevap hayır.
Üçüncüsü, okumak için ayrı bir zaman. Eskiden kaydettiğim yazıları boşluk bulduğumda okuyacağımı düşünüyordum. Boşluk hiç gelmiyordu, ya da geldiğinde telefonda başka bir şeye bakıyordum. Şimdi salı ve cuma akşamları bir saatlik okuma zamanım var. Bilgisayardan değil, tabletten, bildirimler kapalı.
Dördüncüsü, okuduğumdan bir şey çıkarmak. Her okuduğum yazının sonunda iki üç cümlelik bir not yazıyorum: ne öğrendim, kime ya da hangi işe yarar. Bu notların bir kısmı bültenime dönüşüyor. Okumanın bir çıktısı olunca okumaya daha istekli oluyorum.
Değişmeyen bir şey var: hâlâ okuduğumdan çok kaydetmek istiyorum. Sınır işe yarıyor ama dürtü gitmedi. Siz okuma listenizi nasıl yönetiyorsunuz? Özellikle iş gereği çok okuyanların, okuduklarını nasıl not aldığını merak ediyorum.
10 1 yorum