@beyazyakali3D baskı parçanın dayanımını artırmak: duvar sayısı, doluluk ve alçı içinde tavlama
Laboratuvarda en sık aldığım soru şu: parça kırıldı, doluluk yüzdesini artırsak olur mu? Çoğu zaman cevap hayır, çünkü dayanım önce duvar sayısından ve baskı yönünden geliyor. Bu konuyu ölçerek gösteren en iyi kaynaklardan biri CNC Kitchen, bağlantıdaki yazı da tavlamanın en ilginç denemelerinden birini anlatıyor.
Yazının fikri şu: parçayı fırına doğrudan koyarsanız katmanlar yumuşar ve şekil bozulur. Bunun yerine baskıyı sıradan inşaat alçısının içine gömüp alçıyı kalıp olarak kullanmışlar. Alçıyı yaklaşık 36 saat 50 derece civarında kurutmuşlar, sonra fırını önce 100, sonra 200 dereceye çıkarıp yaklaşık 3 saat bekletmiş ve gece boyunca kapalı fırında soğutmuşlar.
Sonuçlar malzemeye göre çok farklı. Dik basılmış, yani katmanları yükü taşıyan PETG kancalar ortalama 36 kiloda kırılırken tavlamadan sonra yaklaşık 100 kiloya çıkmış. Yatay basılmış ideal kancanın değeri 106 kilo, yani katman zayıflığı neredeyse ortadan kalkmış. Çekme numunelerinde de PETG 30'dan 41 MPa'ya çıkmış. PLA'da ise tam tersi olmuş, katmanlar kaynaşmamış ve kancalar yüzde 30'dan fazla zayıflamış. Ama ısı dayanımı artmış; tavlanmamış PLA kanca 60 derece civarında yük altında giderken tavlanan kanca testin sınırı olan 170 derecede bile dayanmış.
Yazar sınırları da açıkça yazıyor. Alçıdaki nem PETG'de kabarcık bırakmış, alçıyı temizlemek zahmetli, numune sayısı az. Yani bu bir seri üretim yöntemi değil.
Bizdeki pratik sıralama şöyle: önce baskı yönünü yükü katmanlara dik değil paralel taşıyacak şekilde değiştir, sonra duvar sayısını 2'den 4 ya da 5'e çıkar, sonra dolulukla oyna. Tavlama, bu üçü yetmediğinde ve parça sayısı azken düşünülecek bir seçenek. Siz tavlamayı sahada kullandınız mı, hangi malzemede ve hangi yöntemle?
Yazının fikri şu: parçayı fırına doğrudan koyarsanız katmanlar yumuşar ve şekil bozulur. Bunun yerine baskıyı sıradan inşaat alçısının içine gömüp alçıyı kalıp olarak kullanmışlar. Alçıyı yaklaşık 36 saat 50 derece civarında kurutmuşlar, sonra fırını önce 100, sonra 200 dereceye çıkarıp yaklaşık 3 saat bekletmiş ve gece boyunca kapalı fırında soğutmuşlar.
Sonuçlar malzemeye göre çok farklı. Dik basılmış, yani katmanları yükü taşıyan PETG kancalar ortalama 36 kiloda kırılırken tavlamadan sonra yaklaşık 100 kiloya çıkmış. Yatay basılmış ideal kancanın değeri 106 kilo, yani katman zayıflığı neredeyse ortadan kalkmış. Çekme numunelerinde de PETG 30'dan 41 MPa'ya çıkmış. PLA'da ise tam tersi olmuş, katmanlar kaynaşmamış ve kancalar yüzde 30'dan fazla zayıflamış. Ama ısı dayanımı artmış; tavlanmamış PLA kanca 60 derece civarında yük altında giderken tavlanan kanca testin sınırı olan 170 derecede bile dayanmış.
Yazar sınırları da açıkça yazıyor. Alçıdaki nem PETG'de kabarcık bırakmış, alçıyı temizlemek zahmetli, numune sayısı az. Yani bu bir seri üretim yöntemi değil.
Bizdeki pratik sıralama şöyle: önce baskı yönünü yükü katmanlara dik değil paralel taşıyacak şekilde değiştir, sonra duvar sayısını 2'den 4 ya da 5'e çıkar, sonra dolulukla oyna. Tavlama, bu üçü yetmediğinde ve parça sayısı azken düşünülecek bir seçenek. Siz tavlamayı sahada kullandınız mı, hangi malzemede ve hangi yöntemle?
2 4 yorum
