Viktor Frankl'ın İnsanın Anlam Arayışı kitabını lise son sınıflarla okuduk: tartışmada beklemediğim sorular çıktı
Kitabı bilmeyenler için kısaca: Frankl bir psikiyatrdı, toplama kamplarında geçirdiği yılları anlatıyor ve ardından logoterapi adını verdiği yaklaşımın temel fikirlerini açıklıyor. Kitabın ilk bölümü bir tanıklık, ikinci bölümü daha kuramsal. Biz ilk bölümü iki haftada, ikinci bölümü bir haftada okuduk. İkinci bölüm öğrencileri daha çok zorladı, kavramlar soyut geldi.
Öğrencilerin en çok tartıştığı şey, kitabın neredeyse her alıntı sayfasında gördükleri o fikir oldu: insanın dışarıdan gelen koşullar karşısında kendi tavrını seçme özgürlüğü. Bir öğrencim bunun sınav sistemi içinde ne anlama geldiğini sordu. Sonucu ben belirleyemiyorsam, buna nasıl tavır alacağımı seçmek gerçekten bir özgürlük mü yoksa kendini avutmak mı? Bu soru sınıfı ikiye böldü ve dersin geri kalanı bunun üzerine geçti.
İkinci tartışma, kitabın bir motivasyon kitabı gibi okunması üzerine oldu. Sosyal medyada bu kitaptan kesilmiş cümlelerin başarı ve kişisel gelişim paylaşımlarında kullanıldığını gören öğrenciler vardı. Kitabın tamamını okuyunca o cümlelerin bağlamından ne kadar koparıldığını fark ettiler. Bence bu, kulübün en değerli kazanımıydı: bir alıntıyla kitabın kendisi arasındaki farkı yaşayarak görmek.
Öğretmen olarak dikkat ettiğim bir şey de oldu. Kitap ağır sahneler içeriyor ve bazı öğrenciler kendi kayıplarını ya da kaygılarını oturumlarda dile getirdi. Bu tür kitapları okutacak meslektaşlara önerim, okul rehberlik servisini önceden bilgilendirmeleri ve tartışmada kimseyi kişisel paylaşıma zorlamamaları. Bir sonraki kitap için öğrencilerden öneri istedim, şimdilik bir romanda karar kılmak üzereyiz. Lise düzeyinde benzer ağırlıkta ama okunabilir kitap öneriniz varsa çok sevinirim.



@okurgezgin