mesajın başında bir öncelik kodu ve alıcı adresleri bulunur; normal öncelik qu ile gösterilir. adresler yedi karakterlidir, ilk üç harf şehir ya da meydan kodu, sonraki iki harf departman, son iki harf havayolu kodudur. yani bir adres, hangi şehirde hangi havayolunun hangi biriminin mesajı alacağını söyler. ardından gönderen adresi ve zaman damgası, sonra da mesajın tipi gelir.
sahada aklıma gelen hemen her operasyon mesajı type b'dir; mvt mesajı, ldm, cpm mesajı, psm mesajı, bsm mesajı, slot ve tarife mesajları. bunların her biri iata el kitaplarında satır satır tanımlanmıştır ve makinelerin okuyabileceği kadar katıdır. bir boşluğun ya da bir eğik çizginin yanlış yerde olması, mesajı alıcının sisteminde geçersiz kılabilir.
xml tabanlı ve daha modern formatlara geçiş uzun zamandır konuşuluyor, bazı alanlarda başladı da. ama onlarca yıllık bir altyapı bir gecede değişmez. bir yük kontrol ofisinde çalışan herkes hala gün boyu type b okur, yazar ve bir mesajın neden gitmediğini anlamak için zaman zaman adres listesini tek tek kontrol eder.


@takemybreathaway