@turkishpower
· 3 gün önce
farklı bilgisayarlarda, hatta farklı şehirlerde çalışan birden fazla simülatörün aynı senaryoyu ortak bir zaman ve ortak bir dünya içinde paylaşması. bir uçuş simülatörü, bir hava savunma konsolu ve bir komuta merkezi eğitim sistemi aynı tatbikatta birbirini görebiliyorsa arkada dağıtık simülasyon vardır. savunma ve havacılık eğitiminde, harp oyunu uygulamalarında ve büyük sistem entegrasyon testlerinde yaygın kullanılır.
iki standart ailesi öne çıkar. DIS daha eski ve görece basittir, her simülatör kendi varlıklarının durumunu ağa belirli aralıklarla yayımlar ve diğerleri bunu dinler. HLA ise daha esnek bir mimaridir. katılımcılara federe denir, hepsi bir çalışma zamanı altyapısı üzerinden konuşur ve hangi nesnelerin hangi özelliklerle paylaşılacağı ortak bir nesne modelinde tanımlanır. yeni bir simülatör eklemek bu modele uymayı gerektirir, bu yüzden projelerin başında nesne modeli üzerinde uzun tartışmalar yapılır.
oyun geliştirme geçmişi olanlar mantığı hızlı kavrar, çünkü çok oyunculu oyunlarda da durum senkronizasyonu, gecikme telafisi ve tahmin algoritmaları vardır. farkı terminoloji ve disiplin yaratır. oyunda bir kare düşmesi kimseyi üzmez, donanımın bağlı olduğu bir simülasyonda zamanlama kayarsa gerçek cihaz yanlış veri alır. ayrıca her etkileşimin kabul testleriyle doğrulanması, sürüm kayıtlarının tutulması ve müşteri temsilcisinin senaryoyu adım adım kontrol etmesi beklenir. sık yapılan hata, görselliği öncelemektir. dağıtık simülasyonda asıl değer modellerin doğruluğunda ve senkronizasyonun güvenilirliğinde yatar. bu alana girmek isteyen biri için güzel sahnelerden çok, basit bir araç dinamiğini ya da sensör gürültüsünü taklit eden ve başka bir uygulamayla standart bir protokol üzerinden konuşan küçük bir örnek göstermek daha çok kapı açar. dijital ikiz kavramı da benzer bir veri paylaşım ihtiyacından beslenir.
devamını oku →
iki standart ailesi öne çıkar. DIS daha eski ve görece basittir, her simülatör kendi varlıklarının durumunu ağa belirli aralıklarla yayımlar ve diğerleri bunu dinler. HLA ise daha esnek bir mimaridir. katılımcılara federe denir, hepsi bir çalışma zamanı altyapısı üzerinden konuşur ve hangi nesnelerin hangi özelliklerle paylaşılacağı ortak bir nesne modelinde tanımlanır. yeni bir simülatör eklemek bu modele uymayı gerektirir, bu yüzden projelerin başında nesne modeli üzerinde uzun tartışmalar yapılır.
oyun geliştirme geçmişi olanlar mantığı hızlı kavrar, çünkü çok oyunculu oyunlarda da durum senkronizasyonu, gecikme telafisi ve tahmin algoritmaları vardır. farkı terminoloji ve disiplin yaratır. oyunda bir kare düşmesi kimseyi üzmez, donanımın bağlı olduğu bir simülasyonda zamanlama kayarsa gerçek cihaz yanlış veri alır. ayrıca her etkileşimin kabul testleriyle doğrulanması, sürüm kayıtlarının tutulması ve müşteri temsilcisinin senaryoyu adım adım kontrol etmesi beklenir. sık yapılan hata, görselliği öncelemektir. dağıtık simülasyonda asıl değer modellerin doğruluğunda ve senkronizasyonun güvenilirliğinde yatar. bu alana girmek isteyen biri için güzel sahnelerden çok, basit bir araç dinamiğini ya da sensör gürültüsünü taklit eden ve başka bir uygulamayla standart bir protokol üzerinden konuşan küçük bir örnek göstermek daha çok kapı açar. dijital ikiz kavramı da benzer bir veri paylaşım ihtiyacından beslenir.