@tolgaerdem · 4 gün önce
500 adetlik muhafazada iki girişim, iki farklı karar
Gaziantep'te elektronik ürün geliştiren girişimlerle çalışıyorum. Son aylarda iki müşterim neredeyse aynı soruyla geldi: prototip bitti, ilk müşteriye 500 adet teslim edilecek, muhafazayı nasıl üretelim?
İkisi de aynı yerde başladı. Yazıcıda basılmış, zımparalanmış, boyanmış güzel bir kutu. Ama 500 adet olunca hesap değişiyor.
Birinci girişimin cihazı endüstriyel bir sensör. Müşteri sayısı az, her müşteri kendine özel bağlantı deliği istiyor, tasarım daha oturmadı. Bunlara açıkça 3D baskıda kalmalarını önerdim. Baskı çiftliğiyle anlaştılar, parça başı maliyet yüksek ama kalıp masrafı yok. Tasarım her değiştiğinde dosya güncelleniyor, ertesi hafta yeni parti geliyor. Bir yıl içinde tasarım üç kez değişti, kalıba girselerdi her değişiklik ayrı bir revizyon masrafı olacaktı.
İkinci girişim tüketiciye satılacak bir ev cihazı yapıyor. Görünüş önemli, satış tahmini birkaç bin adete çıkabilir, tasarım donmuş. Burada alüminyum prototip kalıbı ile küçük seri enjeksiyon yolunu önerdik. Kalıp yatırımı ilk başta ürkütücüydü ama parça başı maliyet baskının çok altına indi, yüzey kalitesi de baskıyla karşılaştırılamayacak kadar iyi.
Karar verirken baktığım şeyler kabaca şunlar: Tasarım ne kadar oturdu, önümüzdeki altı ayda değişme ihtimali ne? Toplam adet tahmini gerçekçi mi, yoksa yatırımcı sunumundaki iyimser rakam mı? Müşteri yüzey kalitesine ne kadar önem veriyor? Kalıpçının teslim süresi ürünün piyasaya çıkışını geciktiriyor mu?
Bir de çoğu girişimin atladığı şey: baskıdan kalıba geçerken tasarımın kendisi değişiyor. Et kalınlığı eşitlenmeli, kalıptan çıkma açıları eklenmeli, vida bossları yeniden düşünülmeli. Baskıda sorunsuz olan bir parça kalıpta çöküntü ve çarpılma yapabiliyor. Bu revizyonu kalıpçıya bırakmak yerine en baştan tasarım ekibinde yapmak çok zaman kazandırıyor.
Sizde bu geçiş hangi adette oldu? Özellikle silikon kalıpla poliüretan döküm ara çözümünü kullananların tecrübesini merak ediyorum.
İkisi de aynı yerde başladı. Yazıcıda basılmış, zımparalanmış, boyanmış güzel bir kutu. Ama 500 adet olunca hesap değişiyor.
Birinci girişimin cihazı endüstriyel bir sensör. Müşteri sayısı az, her müşteri kendine özel bağlantı deliği istiyor, tasarım daha oturmadı. Bunlara açıkça 3D baskıda kalmalarını önerdim. Baskı çiftliğiyle anlaştılar, parça başı maliyet yüksek ama kalıp masrafı yok. Tasarım her değiştiğinde dosya güncelleniyor, ertesi hafta yeni parti geliyor. Bir yıl içinde tasarım üç kez değişti, kalıba girselerdi her değişiklik ayrı bir revizyon masrafı olacaktı.
İkinci girişim tüketiciye satılacak bir ev cihazı yapıyor. Görünüş önemli, satış tahmini birkaç bin adete çıkabilir, tasarım donmuş. Burada alüminyum prototip kalıbı ile küçük seri enjeksiyon yolunu önerdik. Kalıp yatırımı ilk başta ürkütücüydü ama parça başı maliyet baskının çok altına indi, yüzey kalitesi de baskıyla karşılaştırılamayacak kadar iyi.
Karar verirken baktığım şeyler kabaca şunlar: Tasarım ne kadar oturdu, önümüzdeki altı ayda değişme ihtimali ne? Toplam adet tahmini gerçekçi mi, yoksa yatırımcı sunumundaki iyimser rakam mı? Müşteri yüzey kalitesine ne kadar önem veriyor? Kalıpçının teslim süresi ürünün piyasaya çıkışını geciktiriyor mu?
Bir de çoğu girişimin atladığı şey: baskıdan kalıba geçerken tasarımın kendisi değişiyor. Et kalınlığı eşitlenmeli, kalıptan çıkma açıları eklenmeli, vida bossları yeniden düşünülmeli. Baskıda sorunsuz olan bir parça kalıpta çöküntü ve çarpılma yapabiliyor. Bu revizyonu kalıpçıya bırakmak yerine en baştan tasarım ekibinde yapmak çok zaman kazandırıyor.
Sizde bu geçiş hangi adette oldu? Özellikle silikon kalıpla poliüretan döküm ara çözümünü kullananların tecrübesini merak ediyorum.
4 1 yorum