@aysegulhoca · 2 gün önce
Teknoloji ve tasarım dersinde 3D yazıcı kullanmak: iki yılda sınıfta öğrendiklerim
Kayseri'de bir ortaokulda teknoloji ve tasarım öğretmeniyim. İki yıl önce okul aile birliğinin desteğiyle sınıfa bir 3D yazıcı aldık. Başta herkes heyecanlıydı; öğrenciler anahtarlık basmak istiyordu, idare de tanıtım günlerinde göstermek için. İki yıl sonra yazıcı hâlâ çalışıyor ve derste gerçekten işe yarıyor, ama ilk aylarda yaptığım hatalar az değildi.
En büyük yanılgım yazıcıyı dersin merkezine koymaktı. Bir baskı saatler sürüyor, 40 dakikalık ders saatinde yirmi beş öğrencinin her birinin bir şey basması mümkün değil. İlk dönem çocuklar baskı sırası beklerken sıkıldı. İkinci dönem düzeni değiştirdim: tasarım aşaması derste, baskı ise ders dışında. Öğrenciler kâğıtta eskiz yapıyor, sonra tarayıcıda çalışan ücretsiz bir modelleme aracında tasarlıyor, ben de haftada bir toplu baskı alıyorum. Yazıcı bir hedef olmaktan çıktı, tasarımın sınandığı yer oldu.
İkinci ders ölçüyle ilgiliydi. Çocuklar ekranda gördüklerinin gerçek boyutunu kestiremiyor. İlk projelerde 3 santimlik olması gereken parça 30 santim çizilmiş geliyordu. Şimdi her projeye kumpasla gerçek bir nesneyi ölçerek başlıyoruz. Matematik öğretmeni arkadaşım bunu çok sevdi, ölçek ve oran konusunda iki sınıfla ortak etkinlik bile yaptık.
Üçüncüsü malzeme ve bakım. Okulda en çok PLA filament kullanıyoruz, hem görece ucuz hem kokusu az. Ama nozul tıkanması, tablaya yapışmama, ilk katmanın bozulması gibi sorunlarla uğraşmak öğretmene kalıyor. Bir dönem sonra iki öğrenciyi yazıcı sorumlusu yaptım; tabla ayarını ve filament değişimini onlar öğrendi. O iki öğrenci şimdi bu konuda bütün sınıftan daha çok şey biliyor ve arkadaşlarına benden daha sabırlı anlatıyor.
Bütçe isteyen meslektaşlara tavsiyem, cihazdan önce bir yıllık filament ve yedek parça hesabını yapmaları. Cihaz alınıyor, sonra sarf malzemesi için para bulunamıyor ve yazıcı köşede toz topluyor. Bunu çevremdeki birkaç okulda gördüm.
3D yazıcıyı derste kullanan başka öğretmenler ya da bu işi profesyonel yapan biri varsa özellikle güvenlik konusunu konuşmak isterim: sınıfta havalandırma ve sıcak nozul konusunda siz ne gibi önlemler alıyorsunuz?
En büyük yanılgım yazıcıyı dersin merkezine koymaktı. Bir baskı saatler sürüyor, 40 dakikalık ders saatinde yirmi beş öğrencinin her birinin bir şey basması mümkün değil. İlk dönem çocuklar baskı sırası beklerken sıkıldı. İkinci dönem düzeni değiştirdim: tasarım aşaması derste, baskı ise ders dışında. Öğrenciler kâğıtta eskiz yapıyor, sonra tarayıcıda çalışan ücretsiz bir modelleme aracında tasarlıyor, ben de haftada bir toplu baskı alıyorum. Yazıcı bir hedef olmaktan çıktı, tasarımın sınandığı yer oldu.
İkinci ders ölçüyle ilgiliydi. Çocuklar ekranda gördüklerinin gerçek boyutunu kestiremiyor. İlk projelerde 3 santimlik olması gereken parça 30 santim çizilmiş geliyordu. Şimdi her projeye kumpasla gerçek bir nesneyi ölçerek başlıyoruz. Matematik öğretmeni arkadaşım bunu çok sevdi, ölçek ve oran konusunda iki sınıfla ortak etkinlik bile yaptık.
Üçüncüsü malzeme ve bakım. Okulda en çok PLA filament kullanıyoruz, hem görece ucuz hem kokusu az. Ama nozul tıkanması, tablaya yapışmama, ilk katmanın bozulması gibi sorunlarla uğraşmak öğretmene kalıyor. Bir dönem sonra iki öğrenciyi yazıcı sorumlusu yaptım; tabla ayarını ve filament değişimini onlar öğrendi. O iki öğrenci şimdi bu konuda bütün sınıftan daha çok şey biliyor ve arkadaşlarına benden daha sabırlı anlatıyor.
Bütçe isteyen meslektaşlara tavsiyem, cihazdan önce bir yıllık filament ve yedek parça hesabını yapmaları. Cihaz alınıyor, sonra sarf malzemesi için para bulunamıyor ve yazıcı köşede toz topluyor. Bunu çevremdeki birkaç okulda gördüm.
3D yazıcıyı derste kullanan başka öğretmenler ya da bu işi profesyonel yapan biri varsa özellikle güvenlik konusunu konuşmak isterim: sınıfta havalandırma ve sıcak nozul konusunda siz ne gibi önlemler alıyorsunuz?
7 2 yorum