@okurgezgin · 7 gün önce
Okuma kulübünde sesli kitaba izin verdim, bir dönem sonra gözlemlerim
Trabzon'da edebiyat öğretmeniyim ve okulda okuma kulübü yürütüyorum. Bu dönem başında kulüpteki öğrencilere bir seçenek verdim: isteyen kitabı basılı okur, isteyen sesli kitap olarak dinler, isteyen ikisini birlikte yapar. Meslektaşlarımın bir kısmı buna karşıydı, dinlemek okumak sayılmaz dediler. Ben de deneyip görmek istedim.
Kulüpte 22 öğrenci var. Dört kitabı ortak okuduk, her kitaptan sonra konuşma oturumu yaptık.
Gözlemlerim:
Sesli kitabı seçen 9 öğrencinin 7'si dört kitabı da bitirdi. Basılı okuyan grupta bu oran daha düşüktü. Özellikle otobüsle uzun yoldan gelen öğrenciler yol süresini dinleyerek geçirdi.
Ama tartışmalarda bir fark vardı. Dinleyenler olay örgüsünü ve karakterleri çok iyi hatırlıyordu, hatta bazen basılı okuyanlardan daha iyi. Buna karşılık bir cümleye, bir paragrafa geri dönmek gerektiğinde zorlandılar. Yazarın dilini, kelime tercihlerini konuştuğumuz oturumlarda geride kaldılar.
En iyi sonucu ikisini birlikte yapanlar verdi. Dinlerken kitabı önünde açık tutan üç öğrenci hem bitirdi hem de metne en çok dönen onlar oldu.
İkinci dönem için düşündüğüm şey: hikâye ağırlıklı romanlarda sesli kitaba serbestlik, dil ve üslup ağırlıklı metinlerde basılı ya da birlikte okuma şartı. Bir de dinleyen öğrencilere her bölüm için kısa bir alıntı defteri tutturmayı düşünüyorum, böylece metne dönme alışkanlığı kazansınlar.
Merak ettiğim: sesli kitap uygulamalarında öğretmenin öğrencinin ilerlemesini görebildiği bir yapı var mı? Bunu bir takip aracı olarak kullanmak istemem, ama kimin nerede takıldığını bilmek konuşma oturumlarını planlarken işe yarardı.
Kulüpte 22 öğrenci var. Dört kitabı ortak okuduk, her kitaptan sonra konuşma oturumu yaptık.
Gözlemlerim:
Sesli kitabı seçen 9 öğrencinin 7'si dört kitabı da bitirdi. Basılı okuyan grupta bu oran daha düşüktü. Özellikle otobüsle uzun yoldan gelen öğrenciler yol süresini dinleyerek geçirdi.
Ama tartışmalarda bir fark vardı. Dinleyenler olay örgüsünü ve karakterleri çok iyi hatırlıyordu, hatta bazen basılı okuyanlardan daha iyi. Buna karşılık bir cümleye, bir paragrafa geri dönmek gerektiğinde zorlandılar. Yazarın dilini, kelime tercihlerini konuştuğumuz oturumlarda geride kaldılar.
En iyi sonucu ikisini birlikte yapanlar verdi. Dinlerken kitabı önünde açık tutan üç öğrenci hem bitirdi hem de metne en çok dönen onlar oldu.
İkinci dönem için düşündüğüm şey: hikâye ağırlıklı romanlarda sesli kitaba serbestlik, dil ve üslup ağırlıklı metinlerde basılı ya da birlikte okuma şartı. Bir de dinleyen öğrencilere her bölüm için kısa bir alıntı defteri tutturmayı düşünüyorum, böylece metne dönme alışkanlığı kazansınlar.
Merak ettiğim: sesli kitap uygulamalarında öğretmenin öğrencinin ilerlemesini görebildiği bir yapı var mı? Bunu bir takip aracı olarak kullanmak istemem, ama kimin nerede takıldığını bilmek konuşma oturumlarını planlarken işe yarardı.
10 2 yorum